جیمز هنری برستد James Henry Breasted

برستد به باستان‌شناسی علاقۀ زیادی داشت، پس به بین‌النهرین سفر کرد و با اوستن هنری لایارد  (Asusten Henry Layard)  (1817– 1794م.) در کاوش‌های بابل و نینوا همراهی کرد. پس از آن به برلین رفت، در آن‌جا آدولف ارمان دستور زبان مصر قدیم را به صورت علمی درآورده بود و تحت عنوان دستور زبان مصری (Aegyptische Grammatik) انتشار داد اما از آن‌جایی که درک گرامر آن هم به زبان آلمانی بسیار دشوار بود، برستد کتاب را به زبان انگلیسی ترجمه کرد. در ضمن ترجمه هم توضیحاتی دربارۀ قواعد صرف و نحو زبان مصر قدیم نوشت و درک آن را برای دانشجویان انگلیسی‌زبان آسان‌تر کرد؛ زیرا معتقد بود فهمیدن و ترجمه کردن صحیح متون تاریخی اهمیت دارد و باید دانشجویان دستور زبان مصر قدیم را به خوبی فرابگیرند تا در ترجمۀ مطالب تاریخی دچار اشتباه نشوند. وقتی برستد به آمریکا بازگشت، کتاب‌هایی دربارۀ مصرشناسی، زبان‌های ایران باستان و خطوط میخی نوشت (‌نیک‌بین، 1380ش.، 186). برستد از سال 1894م. تا 1896م.، به‌عنوان نخستین مصرشناس در دانشگاه شیکاگو که ریاست آن را هارپر به عهده داشت، به پژوهش و سخنرانی در زمینۀ شرق‌شناسی پرداخت. هم‌چنین از سال 1895م. تا 1901م. معاون و سپس از سال 1901م. تا 1935م. مدیر موزۀ شرقی هاسکل (Haskell Oriental Museum) در دانشگاه شیکاگو بود. در سال 1898‌م. دانش‌نامۀ افتخاری الهیات به وی اهدا شد. در سال 1899م. و 1900م. همکاری خود را با طرح تدوین فرهنگ مصری برلین آغاز کرد و از 1901م. تا 1904م. از سوی آکادمی‌های سلطنتی آلمان مأموریت یافت تا از نسخه‌های خطی موجود در موزه‌های اروپا برای فرهنگ مصری برلین تصویربرداری کند. از سال 1905م. تا 1907م. به مدت دو سال، رئیس کاوش‌های مصر علیا  (Upper Egypt)و نوبی (Nubian) در دانشگاه شیکاگو بود و تمامی توجه و علاقۀ خود را صرف افکار مذهبی و دین مخصوص مصریان باستان نمود. این امر باعث شد تا سخنرانی‌های پرشوری در موسسۀ مذهبی الهیات داشته باشد و هم‌چنین کتاب پیشرفت دین و تفکر در مصر باستان (1912م.) حاصل همین دورۀ فعالیت‌های باستان‌شناسی اوست و در آن ایده‌های اخلاقی را در تفکرات مصر باستان ردیابی کرد (مهیار، 1387ش.، 38). در سال 1907م. عضو مکاتبه‌ای آکادمی علوم برلین (Berlin Brandenburgische Akademie der Wissenschaften) شد و از آن پس اوقات خود را بیش‌تر به نگارش آثاری در زمینۀ شرق‌شناسی اختصاص داد. در 1915‌م. ریاست گروه آموزشی زبان و ادبیّات شرقی در دانشگاه شیکاگو را بر عهده داشت. در سال 1918م. رئیس انجمن شرقی‌شناسی آمریکا شد. سال 1918م. دانشگاه کالیفرنیا(University of California)  درجۀ دکتری افتخاری حقوق را به وی اهدا کرد. در سال 1919م. نایب‌رئیس انجمن فلسفۀ آمریکا (American Philosophical Society) و عضو افتخاری انجمن عتیقه‌شناسان لندن (The British Antique Dealers' Association) شد و در همان سال با پشتوانۀ مالی جان راکفلر (John Rockefeller)، موسسۀ شرق‌شناسی را تأسیس کرد پس از آن در 1925م. دانشگاه او را از وظایف آموزشی معاف کرد تا بیشتر در خدمت موسسه یادشده باشد (مشکین نژاد، 1382ش.،224). او در سال 1930 م. پروفسور موسسۀ برتون (Burton) شد و در سال 1933م. از آن موسسه بازنشست شد (مهیار، 1387ش.،40).