بارنابه بریسون Barnabe Brisson سیاستمداری فرانسوی و نمایندۀ پادشاه در پارلمان پاریس بود. او اوّلین ایرانشناس اروپایی بود که کتابی درمورد آیین مزدیسنا منتشر کرد.
1531م.- 1591م.
بریسون در شهرهای اورلئان، بورگ و سپس پوآتیه حقوق خواند و سرانجام در پوآتیه بهعنوان وكیل به کار پرداخت. بین سالهای 1553م. و 1556 م. به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا بهدلیل مهارتی که در فن بیان داشت، بهسرعت شهرت پیدا کرد. بریسون علی رغم اینکه هرگز دفتر آکادمیک نداشت، ولی با همکاری کنتیوس (Contius)، بالدوینوس (Balduinus)، کوجاسیوس (Cujacius)، هوتمانوس (Hotmannus) و دونلوس (Donellus) که گروه حقوقدانان فرانسوی مشهور قرن شانزدهم هستند، توانست مکتب اومانیست (Humanist) را به اوج خود برساند (ویکیپدیا).
وی در سال 1573م. نمایندۀ پادشاه در مجلس پاریس بود و چند سال بعد عهدهدار ریاست این مجلس شد. وی اوّلین ایرانشناس اروپایی بود که کتابی مستقل دربارۀ آیین مزدیسنا نوشت. این کتاب در سال 1590م. به چاپ رسید. پس از او آنکتیل دوپرون (Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron) در سال 1771م. ترجمۀ اوستا را به زبان فارسی منتشر کرد (حیدری، 1382، ص. 29). بریسون پس از جنگهای داخلی فرانسه در دادگاهی به اعدام محکوم شد.
از وی اثری مستقل در ایران ترجمه و منتشر نشدهاست.
- حیدری، حسین (1382ش.)، معرّفی و نقد تاریخ کیش زرتشتی، مجلۀ کتاب ماه دین، شمارۀ 66 و 67.
- گروه مؤلفان (1382ش.)، فرهنگ خاورشناسان، تهران: پژوهشگاه علوم و مطالعات انسانی، ج. 2، ص. 302.
اسفند 1397ش.
1401-02-09

