مارک چارنوشویچ Marc Czarnuszewicz ایرانشناس و پژوهشگر دکتری در گروه تاریخ دانشگاه سنت اندروز است. زمینۀ پژوهشی او بر سلسلۀ سلجوقیان بزرگ و آشوبهای اجتماعی ایران در پی ورود ترکان سلجوقی تمرکز دارد.
1937م.-2015م.
مارک چارنوشویچ در دانشگاه آکسفورد (University of Oxford) تحصیل کرده، و در سال 2018 م. موفق به اخذ مدرک کارشناسی با درجۀ ممتاز در رشتۀ مطالعات شرقی شد. او در حال حاضر تحت نظارت پروفسور اندرو پکاک و با همکاری پروفسور کارول هیلنبراند مشغول به کار پژوهشی است. چارنوشویچ از حمایت مالی دانشکدۀ تحصیلات تکمیلی هنرها و علوم انسانی اسکاتلند (Scottish Graduate School of Arts and Humanities (SGSAH))، بنیاد یادبود گیب (Gibb Memorial Trust)، بنیاد چهل و نه سیزده (Forty-Nine Thirteen Foundation)، و بنیاد هانیمن (Honeyman Foundation) برای انجام پژوهش دکتری خود بهرهمند شده است (University of St Andrews, 2025).
چارنوشویچ در پروژهای به بررسی سلسلۀ بزرگ سلجوقی میپردازد؛ سلسلهای که با وجود «عظمت» و تأثیر گستردۀ خود، در تاریخنگاری ایران و آناتولی با بیتوجهی نسبی مواجه شده است. در زمینۀ تاریخ آناتولی، نقش این سلسله اغلب به بازۀ نبرد مانزیکرت در سال 1072م. محدود میشود و بیلیکهای ترکی آناتولی نیز بهعنوان دولتهایی کاملاً مستقل از نظر سیاسی و فرهنگی تلقی میگردند. در مورد ایران نیز، ترکتبار بودن سلجوقیان سبب شکلگیری دیدگاههایی نادرست شده است که آنان را همردیف فاتحان ویرانگری چون مغولان و تیموریان قرار میدهد؛ حال آنکه تحلیل جامعی از میراث اجتماعی و فرهنگی وسیع آنان همچنان مغفول مانده است (Anamed, 2025). پژوهشهای چارنوشویچ بر بررسی آشوبهای اجتماعی در ایران، در پی ورود ترکهای سلجوقی، تمرکز دارد. ایران مدرن، با زبان فارسی و هویت ملی مشترک، بهعنوان کشوری یکپارچه شناخته میشود؛ اما تا نیمه قرن یازدهم میلادی، سرزمینی بهوضوح متکثر از نظر زبانی و فرهنگی بود و زبان فارسی نو، تنها در شرق بیابانهای مرکزی ایران رواج داشت. اگرچه فتح سراسر ایران توسط سلجوقیان در همان قرن، احتمالاً به فرآیند شکلگیری وحدت زبانی و فرهنگی یاری رساند، اما جزئیات این دگرگونی و نحوۀ تبدیل ایران به «ایرانی» هنوز بهروشنی روشن نشده است. چارنوشویچ در پژوهش خود میکوشد با ترسیم و تحلیل شبکههای اجتماعی-اقتصادی پیرامون این بیابانها، چگونگی تلاقی زبان و فرهنگ با سایر شبکهها را برای شکلگیری هویتی مشترک، بازسازی کند (University of St Andrews, 2025). بازنگری دربارۀ سلجوقیان بزرگ مستلزم بازاندیشی در نقشۀ امپراتوری آنها و چگونگی تبیین قلمروشان است. این پروژه با تمرکز بر سازوکارهای تغییر فرهنگی که در پی فتوحات سلجوقیان پدید آمد و نیز با ترسیم دقیق جغرافیای این تحوّلات و چگونگی وقوع آنها، مدلی نوین برای درک شیوۀ حکمرانی و اثرگذاری این سلسله ارائه میدهد. در این الگو، به جای تأکید بر مرزهای صلب تاریخی و تفکیکگرایانه، بر پیوستگی و همپیوندی مناطق مختلف تمرکز میشود. چنین رویکردی امکان پاسخ به پرسشهایی کلیدی را فراهم میسازد: چرا نبرد مانزیکرت رخ داد؟ چرا تمامی آثار بهجامانده از دربار سلجوقیان بزرگ به زبان فارسی یا عربی نگاشته شدهاند و نه ترکی؟ و چرا میراث فرهنگی آنان و ایران تا این اندازه ناهمگون و محل مناقشه است (Anamed, 2025).
- - مقاله:
- روایات چالش برانگیز اسماعیلیسم «مبلغه» در ایران آل بویه: بازنگری سیره مؤید فی الدین شیرازی با زمینهسازی اقتصادی-اجتماعی.
- بینش جدید در فرهنگ فکری سیستانی در دورۀ صفاریان.
- - سایر آثار:
- بازی پادشاهان در دربار غزنوی: بررسی نسخههای خطی شطرنجنامه نگهداری شده در مؤسسۀ بیرونی، تاشکند.
در زمان نگارش این زندگینامه هیچ یک از آثار مارک چارنوشویچ به فارسی ترجمه و منتشر نشده است.
تا کنون هیچ اثر مستقلی با هدف معرفی مارک چارنوشویچ یا آثارش منتشر نشده است.
بهمن ماه 1403ش.

