کتاب اثری پژوهشی است که به بررسی علمی و انتقادی خط میخی پارسی باستان، نظام نوشتاری، زبان و دستور این زبان میپردازد. نویسنده با رویکردی تحلیلی تلاش کرده تا یافتههای ایرانشناسان پیشین را نقد کرده و دیدگاههای تازهای در حوزهی خوانش و تحلیل متون پارسی باستان ارائه دهد. این اثر با بهرهگیری از منابع معتبر و جدولهای تطبیقی، برای زبانشناسان تاریخی و پژوهشگران حوزهی ایران باستان ارزش بالایی دارد.
جاناتان مکس بلوم Jonathan Max Bloom مورخ هنر و معماری اسلامی است که تمرکز پژوهشهایش بر تاریخ و توسعۀ مناره، تاریخ کاغذ، هنر دودمان فاطمیان و هنر مدیترانهای در قرون وسطی قرار دارد. او به بررسی عمیق ارتباطات فرهنگی و تاریخی در جهان اسلام میپردازد و تأثیرات این ارتباطات را بر هنر و معماری روشن میسازد. بلوم، همراه با همسرش، شیلا بلر، کتابها و مقالات متعددی در زمینۀ هنر اسلامی منتشر کرده و بهعنوان نویسنده، ویراستار و مشاور در این حوزه فعالیت میکند. آثار او بهویژه در تحلیل تاریخ کاغذ و معماری اسلامی، مرجعی معتبر برای پژوهشگران این حوزه بهشمار میرود.
چارلز جی. هبرل Charles G. Häberl استاد زبانشناسی و ادبیات و ادیان آفریقایی، خاورمیانهای و آسیای جنوبی است. پژوهشهای او عمدتاً بر زبانهای خاورمیانه و اقلیتهای قومی، زبانی و دینی این منطقه متمرکز بود. اصلیترین حوزۀ پژوهشی هبرل، مندائیان و زبان مندائی بود. او تحقیقات میدانی بسیاری را روی گویشوران چندین زبان سامی و ایرانی انجام داد. و آثار متعددی در زمینههای مختلفی مانند کتیبهنگاری آرامی، متون جادویی، شفاهی و کتبی، فرهنگ عامۀ خاورمیانه، لهجههای آرامی نو و زبانشناسی تطبیقی سامی نوشت.
متیو کنپا Matthew P. Canepa ؛ ایرانشناس، مورخ هنر و باستانشناسی جهان ایرانی دوران باستان است. کنپا استاد دانشگاه مینوستا (University of Minnesota) است که در باب تعاملات میانفرهنگی در فرهنگهای بصری پیشامدرن، تقاطع هنر، آیین و قدرت در جهانهای مدیترانۀ شرقی و جهان ایرانی پژوهش میکند.
مارینا اوتاوی Marina Ottaway پژوهشگر ارشد پیشین و رئیس برنامه خاورمیانه در بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی است. او در زمینۀ تحولات سیاسی خاورمیانه و امنیت خلیج فارس فعالیت کرده و از تحلیلگران با سابقه در حوزۀ شکلگیری و تحول نظامهای سیاسی بهشمار میرود، همچنین در زمینۀ بازسازی سیاسی در عراق، بالکان و شماری از کشورهای آفریقایی پژوهشهایی انجام داده است.
مارک والتون Marc Walton استاد محقق علوم و مهندسی مواد و مدیر مشترک مرکز مطالعات علمی در هنر در دانشگاه نورثوسترن و مؤسسه هنر شیکاگو است. حوزههای پژوهشی او طیف گستردهای از موضوعات، از جمله مواد بهکاررفته در نسخ خطی اسلامی، تجارت و ساخت اشیاء باستانی و شیوههای ساخت آنها را دربر میگیرد.
مارتین لیچفیلد وست Martin Litchfield West، عضو کالج آلسولز آکسفورد و یکی از برجستهترین زبانشناسان کلاسیک جهان بهشمار میرود. مطالعات پیشگامانۀ او در زمینۀ موسیقی یونان باستان از اهمیت ویژهای برخوردار است. او در پژوهشهای خود به دورهای پرداخته است که در آن، اندیشههای ایرانی تأثیر چشمگیری بر تفکر یونانی داشتهاند. او همچنین پژوهشهایی در زمینۀ متون مقدس زرتشت انجام داده است. روابط بین یونان و خاور نزدیک باستان و ارتباط بین شمنیسم و دین یونان باستان اولیه نمونهای از زمینههای پژوهشی او هستند.
هاکوب گورکیان Hagop Kevorkian (ارمنی: Յակոբ Գեւորգեան) باستانشناس و مجموعهدار ارمنی است که با انجام فعالیتهای فرهنگی و تجاری، هنر ایرانی را به جامعۀ آمریکا معرفی کرد. بنیاد گورکیان پیش از مرگ او تأسیس شد و یکی از فعالیتهای آن «مطالعات ایرانی» است. کورکیان در دهههای پایانی حکومت قاجاریه، در ایران بهعنوان مسئول کاوشهای باستانشناسی حضور داشته و بسیاری از آثار به دست آمده از این کاوشها را با خود به آمریکا برده است. او بخشی از آثار مجموعۀ خصوصی خود را به موزههای مختلف جهان اهدا کرده و یا به فروش رسانده است.
جان آر. آلدن John R. Alden ، متخصص باستانشناسی انسانشناختی و اهل آمریکا در حوزههای مرتبط با باستانشناسیِ نواحی مختلف بهویژه مناطق استان فارس ایران و کردستان عراق فعالیت دارد. عمده تحقیقات وی پیرامون دورۀ پیشاتاریخ ایران، بهویژه دوره عیلامی، صورت گرفته است. کاوش، حفاری و پژوهش در مناطق مختلف ایران، بهویژه تَل مَلیان و رود کُر و همچنین تحقیق دربارۀ سفال وسرامیکهای باستانی، از جمله فعالیتهای مهم پژوهشی او محسوب میشوند.
تیئری زارکُن[1] Thierry Zarcone، مورخ و اسلامشناس فرانسوی. در زمینۀ تاریخ امپراتوری عثمانی و پیوندهای میان دین و سیاست در ترکیه معاصر تخصص دارد. بخش قابلتوجهی از پژوهشهای او به بررسی تصوف، عرفان اسلامی و جریانهای صوفیانه در مناطق مختلف آسیا بهویژه منطقه آسیای صغیر اختصاص یافته است. زارکن همچنین در حوزههای کمتر کاوششدهای چون تاریخ فراماسونری در ایران، وضعیت تشیع در شهرِ استانبول و نقش برخی شخصیتهای متجدد و مشروطهخواه نظیر فتحعلی آخوندزاده آثار قابلتوجهی منتشر کرده است.
[1] – نام و نام خانوادگی او در برخی آثار فارسی به صورت «تیری» و «زرکن» هم آمده است.
فلوریان اشوارتس Florian Schwarz مدیر مؤسسۀ ایرانشناسی در آکادمی علوم اتریش و عضو هیئت تحریریۀ برخی از مهمترین نشریات ایرانشناسی است. تاریخ ایران دورۀ اسلامی، نسخهشناسی، فرهنگ مادی و تاریخ شهری ایران از جمله حوزههای مهم پژوهشی اوست.
تئودور بِنفای[1] Theodor Benfey زبانشناس آلمانی بود که در زمینۀ زبانشناسی تطبیقی، بهویژه با تمرکز بر زبانهای هندی، به تحقیق و پژوهش پرداخت. از مهمترین آثار او میتوان به پژوهش دربارۀ کتاب باستانی هندیان، پَنجَهتَنتَره اشاره کرد. بنفای همچنین اولین کتب جامع دربارۀ دستور زبان و واژگان سانسکریت را تألیف کرد. در حوزۀ ایرانشناسی نیز آثاری دربارۀ کتیبههای میخی بیستون و نام ماههای سال در ایرانِ باستان منتشر کرده است.
[1] – در منابع فارسی نام خانوادگی وی، «بنفی» آمده است.
فرانتس آلتهایم Franz Altheim مورخ آلمانی دوران باستان بود که آثار متعددی دربارۀ تاریخ ایران باستان، زرتشتیگری، ادیان ایرانی، هخامنشیان، ساسانیان و … دارد. او بهخاطر تلاشهایش در بازنگری در جایگاه روم باستان و تمدن هلنسیتی در تاریخ تمدنهای آسیایی، از دیدگاهی انتقادی، شناخته شده است.
برنامه ایرانشناسی دانشگاه مریلند بستری آموزشی در حوزههای زبان، ادبیات و فرهنگ ایرانشناسی فراهم میکند. این برنامه با پوشش مطالعاتی فرهنگ سرزمینهای ایران، افغانستان، آسیای مرکزی فارسی زبان و جوامع فارسیزبان مهاجر، به ارتقای مهارتهای خواندن، نوشتن و شنیداری دانشجویان میپردازد. افزون براین، در این برنامه به تکامل فرهنگهای ایرانی و فارسی در سویهها و شیوههای گوناگون آنها نگاهی ویژه شده است. دانشجویان در این برنامه با زندگی سیاسی معاصر و زندگی روزمره جوامع فارسی زبان آشنا میشوند. برنامه ایرانشناسی دانشگاه مریلند دانشجویان را برای مشاغل متنوعی در حوزههای دولتی، آموزشی، هنری، بازرگانی و ارتباطات آماده میکند. (University of Maryland, 2024).
این کتاب مجموعهای از مقالات برگزیده از نشریه اکتا ایرانیکا (Acta Iranica) است که به موضوعات مرتبط با تاریخ، فرهنگ، زبان و اساطیر ایران باستان میپردازد. این مجموعه شامل ترجم] مقالاتی است که برجستهترین ایرانشناسان جهان نوشتهاند و هر یک به بررسی بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران اختصاص دارد. محور اصلی این کتاب پرداختن به ابعاد تاریخی، اسطورهای، و فرهنگی ایران پیش از اسلام است، اما در برخی مباحث به تأثیرات دورههای بعد نیز اشاره شده است.
