پیتر جان چلکوفسکی Peter John Chelkowski ایران‌شناس آمریکایی و لهستانی‌تبار است که هم‌اکنون استاد رشته‌های مطالعات خاورمیانه، شرق‌شناسی و اسلام‌شناسی در گروه مطالعات اسلامی و خاورمیانۀ دانشگاه نیویورک می‌باشد. بخش عمده‌ای از تحقیقات و مطالعات او مربوط به اسلام شیعی و به‌طور خاص محرّم، واقعۀ کربلا و مراسم تعزیه‌خوانی در ایران است.
نخستین اوستاشناس و معرفی‌کنندۀ اوستا به جهانیان و از نخستین پایه‌گذاران علم ایران‌شناسی در جهان بود. از جمله كارهاي ديگرش ترجمۀ فرهنگ پهلوي به زبان فرانسه بود. دوپرون تنها در عرض دو ماه و نيم، ونديداد Vendidad را به زبان فرانسه ترجمه كرد.
بنیان‌گذار دانش ایران باستان در ایران، احیاکنندۀ فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران، اوّلین مترجم فارسی اوستا، اوستاشناس و استاد دانشکدۀ ادبیّات و حقوق دانشگاه تهران بود. وی بنیان‌گذار مراکز متعدد ایران‌شناسی و هم‌چنین تربیت‌کنندۀ شاگردانی بود که بعدها جزو بزرگ‌ترین ایرانشناسان شدند ازجمله محمّد معین، محمّد مقدّم، بهرام فرّه‌وشی، احسان یارشاطر و جلیل دوست‌خواه.
او مستشرقی فرانسوی است که بر زبان‌های چینی و مغولی تسلّط داشت. وی مکتشف آسیای میانه بود و از نخستین محقّقانی بود که به اهمیّت عظیم زبان‌های ایرانی میانه، به‌ویژه سغدیان، در انتقال ادیان و انگیزه‌های فرهنگی بین ایران و آسیای میانه و چین پی برد.
ایرج جهانگیر سهرابجی تاراپوروالا Irach Jehangir Sorabji Taraporewala ایران‌شناس و از پارسیان هندوستان است که مطالعه و پژوهش در حوزۀ تاریخ، فرهنگ و تمدّن ایران باستان، زبان‌شناسی، دین زرتشتی و اوستاشناسی را در کارنامۀ علمیِ خود دارد. آثار وی پیرامون زرتشت و پیام او و نیز ترجمه‌اش از گات‌های زرتشت، وی را به متخصّصی توانا در این عرصه‌ها تبدیل کرده‌است.
مورّخ و باستان‌شناس آلمانی، استادیار جغرافیای تاریخی دانشگاه برلین University of Berlin است که کشفیات مهمّی در تخت جمشید و پاسارگاد داشته و بیش از 190 کتاب درزمینۀ تاریخ ایران و سرزمین‌های اطراف آن تهیّه کرده‌است.
ایران‌شناس اهل چکسلواکی است که درزمینۀ مطالعات ایران‌شناسی و زبان‌های شرقی نظیر فارسی و عربی به پژوهش و تحقیق پرداخته‌است. از حوزه‌های تحقیقیِ مرتبط با ایران‌شناسی وی می‌توان به ترجمه، تصحیح و تعلیق‌نویسی بر کتب تاریخی و ادبی مخصوصاً دورۀ تیموری اشاره کرد. تصحیح کتاب ظفرنامۀ شامی از برجسته‌ترین آثار وی محسوب می‌شود.
دانشمند زبان‌شناس و خاورشناس فرانسوی و متخصّص زبان سانسکریت بود. او با کمک این زبان توانست زبان زند را بخواند. از کارهای مهم وی تفسیر یسنا بین سال‌های 1833م. تا 1835م. بود. بورنوف سهمی اساسی در خواندن پهلوی و اوستا در سال 1829م. داشت. حضور علمی بورنوف هم در اروپا و هم نزد پارسیان هند موثّر بود.
ایران‌شناس نامدار ژاپنی و استاد زبان‌شناسی باستانی، مطالعات ایرانی، متخصّص فرهنگ ایران پیش از اسلام و زبان‌های پهلوی و سنسکریت بود. وی هم‌چنین از پیشگامان تحقیقات ایرانی در ژاپن بود.
استاد و خاورشناس ژاپنی و از دلبستگان فرهنگ ایران و زبان‌های ایرانی بود. وی با علاقه‌مندی به تاریخ و فرهنگ و تمدّن ایران، شاگردان بسیاری را در رشتۀ زبان‌های ایرانی تربیت کرد.
او رایزن فرانسه در مشرق‌زمین بود و اثر ارزشمندی دربارۀ زبان پهلوی دارد.
ایران‌شناس روس‌تبارِ انگلیسی که در حوزه‌هایی نظیر زبان‌شناسی، فرهنگ و دین‌های ایران باستان به تحقیق و پژوهش مشغول بوده‌است. تخصّص اصلی گرشویچ زبان‌شناسی زبان‌های ایرانی مانند سغدی، اوستایی، عیلامی و مانند آن است که وی را به چهره‌ای شاخص و پیشگام در این زمینه تبدیل کرده‌است.
یکی از ایرانشناسان مشهور انگلیسی در اواخر قرن نوزدهم میلادی است که مدّتی را با عشق و علاقه در میان ایرانیان گذراند و مطالعات زیادی را به‌صورت کتاب‌های ارزنده در تاریخ ادبیّات ایران به جهان ارائه داد. معروف‌ترین اثر او تاریخ ادبیّات ایران است که یکی از مهم‌ترین منابع دانشگاهی در رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی است.
یران‌شناس و زبان‌شناس دانمارکی معاصر بوده‌است. متخصّص ادیان باستانی ایران به‌خصوص آیین مانی و تاریخ و ادبیّات فارسی و عربی است. وی مشاور و متخصّص زبان‌های ایرانی قبل از اسلام بود و منتخبی از آثار نویسندگان و شعرای معاصر ایران به زبان دانمارکی ترجمه کرد و منتشر ساخت.
