زبان‌شناس و ایران‌شناس دانمارکی و از متخصّصان حقوق و قوانین حقوقی در دورۀ ساسانیان و مطالعات زردشتی بود. او در حوزۀ افغانستان‌شناسی هم اثری به نگارش درآورد. کار اصلی او نگارش و پژوهش دربارۀ مبحث قانون و حقوق در دورۀ ساسانی و در دین زردشتی متقدّم بود و افزون بر این پیرامون یهودیانِ ایران باستان و چند متن تاریخی کهن به فارسی پهلوی هم آثاری عرضه کرد.
اسطوره‌شناس، زبان‌شناس و سیاست‌مدار اهل بلژیک است. او از متخصّصان حوزه‌هایی چون شناخت ادیان باستان ایران، اسطوره‌شناسی، زبان‌شناسیِ زبان‌های هندواروپایی و مطالعات زردشتی بوده است. یکی از مهم‌ترین تأثیرات او پیشگامی در بررسی تطبیقی اسطوره‌های باستانیِ ایران بود که در همین زمینه نوشتۀ اساطیر ایرانی او مشهور شده است.
هندشناس و متخصّص تاریخ ادیان، باستان‌شناسی و فرهنگ است. او زندگی خود را وقف سفر و کشف عجایب مختلف هند کرده و تا کنون ده‌ها کتاب و مقاله در زمینة هندشناسی و معرّفی و بررسی آثار و ادیان هندی منتشر کرده‌است.
آنتونیو پالیارو Antonio Pagliaro زبان‌شناس و متخصّص درزمینۀ مطالعات ایران باستان است. او در حوزه‌هایی نظیر فلسفۀ زبان، متون پهلوی دینی و غیردینی، حقوق و قانون در روزگار ساسانیان پژوهش کرده‌است. تاریخ و فرهنگ ایران باستان نیز مورد توجّه او بوده‌است.
نویسنده، مترجم، محقّق، مدیر بخش ادبیّات عرب در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی Center for the Great Islamic Encyclopedia و مصحّح کتاب خریدۀ القصر فی ذکر فضلاء اهل اصفهان نوشتۀ عمادالدّین اصفهانی است.
1937م. – در قید حیات
زرتشت، یک رهبر و اصلاح‌گر دینی، شاعر، فیلسوف یا پیامبر ایران باستان است که اندیشه‌های او تأثیر به‌سزایی در شکل‌گیری موازین اخلاق و ترسیم مرزهای خیر و شر داشت. او شخصیّتی برجسته در تاریخ ایران باستان است که در باور رایج، به‌عنوان پیامبر ایرانیان شناخته می‌شود. آیین مزدیسنا که برگرفته از تفکّرات زرتشت است، پس از گذر هزاران سال هم‌چنان پیروان خود را دارد و یکی از ادیان پذیرفته‌شده در دنیا محسوب می‌شود. فلسفۀ غرب در مبانی خود از اندیشه‌های زرتشت متأثّر بوده‌است.
توماس هاید Thomas Hyde خاورشناس انگلیسی و متخصّص زبان‌های شرقی بود. او جزو اوّلین اروپاییانی بود که به اهمیّت آموزش زبان‌های شرقی پی برد. او تا زمان ویلیام جونز William Jones نامی پُر آوازه داشت.
ژاک دوشن‌گیمن Jacques Duchesne-Guillemin شرق‌شناس و ایران‌شناس بلژیکی است که در زمینه‌های متنوعی ازجمله زبان‌های هند و ایرانی، ادبیّات و تاریخ ایران باستان، مطالعات زرتشتی و اوستاشناسی به پژوهش و تحقیق پرداخته‌است. آثار بسیار او در حوزه‌های مختلفِ مربوط به ایران باستان، موجب پیشرفت و ارتقای دانش و بینش در این زمینه‌ها گردید.
تارا چند Tara Chand باستان‌شناس، تاریخ‌دان و سیاست‌مدار هندی است که به‌طور ویژه برروی تاریخ و فرهنگ قدیم هند پژوهش کرده‌است. تعداد زیادی از آثار او در حوزۀ ارتباط ایران و هند به فارسی ترجمه شده‌است. علاوه‌براین او در ترجمۀ کتاب‌هایی از زبان سنسکریت به فارسی با نویسندگان ایرانی همکاری داشته‌است.
آنه ماری شیمل Annemarie Schimmel ایران‌شناس، اسلام‌شناس و مولوی‌شناس آلمانی است. او بارها به شرق و به‌‌خصوص ایران سفر کرد و مطالعات و پژوهش‌های وی موجب شد جهان غرب با چهرۀ بهتر و کامل‌تری از اسلام و مولوی آشنا شود. وی برندۀ جایزۀ سالیانۀ صلح در سال 1995م. شد. این جایزه هر ساله پیش از نمایشگاه بین‌المللی کتاب فرانکفورت Frankfurt Book Fair به اندیشمندان و متفکّران آلمانی اهدا می‌شود.
ادگار رویستین پایک Edgar Royston Pike تاریخ‌نگار، منتقد ادبی و نویسنده در حوزۀ دین و مذهب بود. پژوهش‌های او عمدتاً پیرامون معرفی اقوام مختلفی چون بابلی‌ها، مینوی‌ها و آشوریان بوده‌است. وی ویراستار و یکی از نویسندگان دایرةالمعارف مذاهب بوده‌است.
بارنابه بریسون Barnabe Brisson سیاستمداری فرانسوی و نمایندۀ پادشاه در پارلمان پاریس بود. او اوّلین ایران‌شناس اروپایی بود که کتابی درمورد آیین مزدیسنا منتشر کرد.
مولانا شاهین شیرازی Mowlānā Shāhin-i Shirāzi بزرگ‌ترین شاعر فارسی- یهودی (کلیمی) اواسط قرن 14 میلادی ایران است. آثار وی ادبیّاتی را بازتاب می‌دهد که از درونمایه‌های شفاهی و عامّۀ یهودی و غیریهودی ترجمه و الگوبرداری شده‌است.
عَطّار نیشابوری Attar Neyshaburi شاعر و عارف فارسی‌زبان ایرانی در قرن ششم و هفتم قمری است. او با علوم مختلفی مانند طب، نجوم، قرآن، حدیث، فقه، تفسیر و کلام آشنایی داشت. عطّار یکی از شاعران ایرانی بلندنام و پرکار ادبیات سترگ فارسی است و آثار او از دیرباز مورد توجّه بسیاری از هنرمندان، پژوهشگران و ایرانشناسان بوده‌است.
احمد بن رسته اصفهانی (Ahmad ibn Rusta Esfahani) از مشهورترین جغرافی‌دانان قرن سوم هجری قمری است. وی صاحبِ دایرةالمعارفی ارزشمند به نام الأعلاق النّفیسه می‌باشد و به‌خاطر این تألیف مهم و مفید، مشهور شده‌است.
