فهمی استرآبادی Fahmi Estarabadi
یکی از شاعران خوب قرن دهم هجری قمری فهمی استرآبادی است. از دیوان فهمی استرآبادی تنها یک نسخه به‌جای مانده‌است.
معصومه موسویان هستم، محقق و نویسنده سایت ایران شناسان
دونالد ای مک‌کان Donald E. McCown
دونالد ای مک‌کان (Donald E. McCown) باستان‌شناس آمریکایی است که چندین بار برای انجام حفاری‌ها و عملیات باستان‌شناسی به ایران و عراق سفر کرد. در گروه ارنست هرتسفلد (Ernst Herzfeld) برای حفاری و کاوش تخت جمشید حضور داشت و کاوش‌های زیادی در مناطق مختلف ایران انجام داد.
فولژانس فرنل Fulgence Fresnel
فولژانس فرنل (Fulgence Fresnel) شرق‌شناس و دیپلمات فرانسوی است که عملیات گستردۀ باستان‌شناسی در تمدن‌های آشور و بابل و نیز رمزگشایی کتیبه‌های آموریتی بابلیان نخستین بار سبب شهرت او شد. همچنین، تسلط بر انواع زبان‌ها و گویش‌های عربی او را به پژوهشگری موفق در حوزۀ زبان‌شناسی تبدیل کرد.
یوهان شیلتبرگر Johann Schiltberger
یوهان شیلتبرگر (Johann Schiltberger) نجیب‌زاده، نویسنده و جهانگرد آلمانی بود که در جنگ‌های اروپا علیه عثمانی در خدمت پادشاه مجارستان (Kingdom of Hungary) وارد نبرد شد و در سال‌های اسارت بیشتر مناطق خاورمیانه (Middle East) از جمله ایران را مورد بازدید و بررسی قرار داد.
زیگموند تلگدی (Zsigmond Telegdi)
زیگموند تلگدی (Zsigmond Telegdi)از خاورشناسان مجارستان و استاد زبان‌شناسی عمومی بود. علاقۀ او در زبان‌شناسی باعث تحصیل در رشته‌های ایران‌شناسی، سامی‌شناسی و ترک‌شناسی شد. همین امر او را به حوزۀ مطالعات تاریخ، فرهنگ، زبان و ادبیّات فارسی سوق داد.
یعقوب دانش‌دوست Yaqub Daneshdoost
یعقوب دانش‌دوست (Yaqub Daneshdoost) معمار، مرمتگر، محقّق و نویسنده در حوزۀ معماری ایران بود. او به سبب تحقیقات میدانی گسترده در باب شهر طبس و ثبت و ضبط بناهای تاریخی آن، پیش از تخریب شهر در زلزلۀ سال 1357ش.، از بزرگ‌ترین محقّقان طبس‌شناس معاصر به‌شمار می‌رود. دانش‌دوست با تألیفات متعدّد در باب باغ ایرانی دریچه‌ای نوین به دانش معماری باغ در ایران گشود.
ادوارد رهاتسِک Edward Rehatsek
شرق‌شناس مجارستانی است که در زمینۀ ترجمۀ انگلیسیِ اشعار شعرای کلاسیک فارسی هم‌چون مولوی و سعدی و برخی آثار فارسی و عربی پیشگام بوده‌است. زمینۀ کاری او زبان، ادبیات و تاریخ ایران بوده و در کنار آن تألیفاتی در حوزه‌های دیگر نیز عرضه کرده‌است. از مهم‌ترین آثار او ترجمۀ بخش‌هایی از مثنوی مولوی می‌باشد که به‌صورت مستقل به انتشار درآمده‌است. گلستان سعدی، بهارستان عبدالرّحمان جامی و روضه الصّفا اثر میرخواند سه ترجمۀ مهم دیگر او هستند.
فیضی فیّاضی Faizi Fayyazi
فیضی فیّاضی از شاعران قرن دهم هجری است. بعضی از منابع، او را از خوشنویسان خط نستعلیق در آن دوران می‌دانند.
سون آندرس هدین Sven Anders Hedin
سیّاح، کاوشگر، جغرافی‌دان، زمین‌شناس و هنرمند سوئدی است. او سفرهای متعدّدی به ایران داشت و در مسیر خود عمدۀ پدیده‌های زمین‌شناختی و جغرافیایی، خاصه کوه‌ها و کویرها را با دقت ثبت و ضبط کرد. انتشارات و آثار متعدّد برجای‌مانده از او از جمله مجموعۀ سفرهایش به آسیا و به‌ویژه ایران از منظر ادبی و هنری و نیز مردم‌شناسی می‌تواند حائز اهمیت باشد.
سید سعید فیروزآبادی Seyyed Saeed FirouzAbadi
نویسنده، محقّق، مترجم و فرهنگ‌نگار ایرانی است. وی عضو هیئت علمی دانشگاه در رشتۀ زبان و ادبیات آلمانی، ایران‌شناسی و ادبیات تطبیقی است. عمدۀ فعّالیّت‌های او در زمینۀ ادبیات، فلسفه، ادبیات تطبیقی، مطالعات ایران‌شناسی و آموزش زبان آلمانی است.
بارون هانس کریستوف فون تویفل Baron Hans Christoph von Teufel
متخصّص سفرنامه‌نویسی و اهل کشور اتریش است. تویفل برخلاف بیشتر جهان‌گردانی که به ایران گسیل شده‌اند، این کشور را آن گونه که باید و شاید ثروتمند و حاصل‌خیز نمی‌داند.
رزا سارو خانونا کازاریان Rosa Saru Khanuna Kazarian
فارسی‌پژوه و ایران‌شناس اهل ارمنستان است. وی در حوزۀ زبان و ادبیات ایران تخصّص دارد و از آثار شناخته‌شدۀ او این نتیجه به دست می‌آید که تحقیق و مطالعه پیرامون شعرای فارسی‌زبان در دوره‌های مختلف تمرکز ویژۀ مطالعاتی او بوده است. وی آثاری دربارۀ یغمای جندقی، شاعر قرن 12و13 قمری، و ابوشکور بلخی، شاعر قرن 4 قمری، به انتشار درآورده است.
بودیل یریلد کارلسن Bodil Hjerrild Carlsen
زبان‌شناس و ایران‌شناس دانمارکی و از متخصّصان حقوق و قوانین حقوقی در دورۀ ساسانیان و مطالعات زردشتی بود. او در حوزۀ افغانستان‌شناسی هم اثری به نگارش درآورد. کار اصلی او نگارش و پژوهش دربارۀ مبحث قانون و حقوق در دورۀ ساسانی و در دین زردشتی متقدّم بود و افزون بر این پیرامون یهودیانِ ایران باستان و چند متن تاریخی کهن به فارسی پهلوی هم آثاری عرضه کرد.
آنا آگیلار گوارا Ana Aguilar Guevara
متخصّص زبان‌شناسی و معناشناسی و دکترای زبان‌شناسی مکزیکی است. رویکرد او در پرداختن به زبان‌شناسی رویکردی ترکیبی است؛ به این صورت که در پژوهش‌های خود به تنوّع زبانی اهّمیّت می‌دهد.
آلبرت ژوزف کارنوی Albert Joseph Carnoy
اسطوره‌شناس، زبان‌شناس و سیاست‌مدار اهل بلژیک است. او از متخصّصان حوزه‌هایی چون شناخت ادیان باستان ایران، اسطوره‌شناسی، زبان‌شناسیِ زبان‌های هندواروپایی و مطالعات زردشتی بوده است. یکی از مهم‌ترین تأثیرات او پیشگامی در بررسی تطبیقی اسطوره‌های باستانیِ ایران بود که در همین زمینه نوشتۀ اساطیر ایرانی او مشهور شده است.