ژورژ سالس Georges Salles مورّخ، کیوریتور و هنرشناس فرانسوی سدۀ بیستم بود. وی مدیریت بسیاری از موزههای هنر فرانسه را بر عهده داشت و در دپارتمان آسیایی موزۀ لوور کار کرد. او هیئتهای حفاری متعددی را در ایران سرپرستی کرد و تمرکزش بر هنرهای ایران و وجه انتزاعی این حوزه بود. در میان حوزههای کاری مختلف، سالس بیش از همه یک موزهدار تلقی میشود که از طریق معرفی آثار موزهای مجموعۀ ارزشمندی از انتشارات را از خود به یادگار گذاشته است.
آندرانیک هویان (Անդրանիկ Հովուեան- Andranik Hoyan) باستانشناس، ایرانشناس و پژوهشگر ایرانی و ارمنیتبار بود. او بهویژه در خصوص ارمنیان ایران پژوهشهای فراوانی انجام دادهاست.
رابرت هریس دایسون (Robert Harris Dyson) ایرانشناس و باستانشناس آمریکایی که سرپرستی تیمهای مختلفِ کاوش و حفاری در مناطقی از ایران را برعهده داشته است. نوشتن مقالات و کتابهای متعدّد در این زمینه، کاوشهایش در تپۀ حسنلو و کشف جامی طلایی متعلق به دورۀ باستان ایران توسط گروهش در تپۀ حسنلو به شهرت جهانی او بسیار افزود و نام او را جاودانه ساخت.
هنری کولبرن (Henry Colburn) مورخ هنر و باستانشناس عصر کلاسیک باستان در دوران معاصر است. او مطالعات گستردهای در زمینه هنر در امپراتوری هخامنشی انجام داد و از طریق پژوهشهای عمیق بر روی آثار دوران هخامنشی در موزههای آمریکایی پیشفرضهای پیشین را به چالش کشید. او همچنین، در موزههای مختلف کار کیوریتوری هنر باستان را تجربه کرده است.
پاتریک رینگنبرگ (Patrick Ringgenberg) مورخ هنر و پژوهشگر ادیان و هنرهای ایرانی و اسلامی است. او پژوهشهای متفاوتی را در حوزة نقاشی، معماری، خوشنویسی و… ایرانی انجام داده و کتابها و مقالات متعددی نوشته است. کتاب جهان رمزواره هنر اسلامی تألیف او برنده جایزه جهانی کتاب سال ایران و جشنواره بینالمللی فارابی شده است.
توماس واکر آرنولد (Thomas Walker Arnold) پژوهشگر و متخصص حوزۀ هنرهای اسلامی و ایرانی است. او مدتی در دانشگاههای هند تدریس میکرد و آثاری دربارۀ هنر ایرانی و همچنین پژوهشهای مفصلی در زمینۀ دین اسلام دارد.
فولژانس فرنل (Fulgence Fresnel) شرقشناس و دیپلمات فرانسوی است که عملیات گستردۀ باستانشناسی در تمدنهای آشور و بابل و نیز رمزگشایی کتیبههای آموریتی بابلیان نخستین بار سبب شهرت او شد. همچنین، تسلط بر انواع زبانها و گویشهای عربی او را به پژوهشگری موفق در حوزۀ زبانشناسی تبدیل کرد.
یعقوب دانشدوست (Yaqub Daneshdoost) معمار، مرمتگر، محقّق و نویسنده در حوزۀ معماری ایران بود. او به سبب تحقیقات میدانی گسترده در باب شهر طبس و ثبت و ضبط بناهای تاریخی آن، پیش از تخریب شهر در زلزلۀ سال 1357ش.، از بزرگترین محقّقان طبسشناس معاصر بهشمار میرود. دانشدوست با تألیفات متعدّد در باب باغ ایرانی دریچهای نوین به دانش معماری باغ در ایران گشود.
فیضی فیّاضی از شاعران قرن دهم هجری است. بعضی از منابع، او را از خوشنویسان خط نستعلیق در آن دوران میدانند.
میرزا محمّد شفیع وصال شیرازی Vesal shirazi از شعرا، ادیبان و خوشنویسان معروف شیرازی در سدۀ سیزدهم هجری (اوایل دورۀ قاجار) و ملقّب به میرزاکوچک بود. دیوان اشعار او نزدیک به سی هزار بیت دارد. وصال در مرثیهسرایی بسیار توانمند بود.
نیکلاس سانسون Pere S. N. Sanson کشیش و مبلّغ فرانسوی بود که در سال 1683م. مقارن با سلطنت شاه سلیمان صفوی بههمراه جمعی از مبلّغان مسیحی برای ترویج دین مسیح به ایران آمد. وی نخستین کشیشی است که در قرن هفدهم طرحهایی از آثار تاریخی ایران کشیدهاست و با خود به اروپا بردهاست.
قطبالدّین شیرازی Qotb al-Din Shirazi از دانشمندان بزرگ ایرانی قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری است. او در طب، ریاضیّات، نجوم، حکمت، کلام و موسیقی دست داشت و در نظم و نثر پارسی و عربی دارای مهارتی کامل بود. وی نقش مهّمی در گسترش حکمت، فلسفه، علوم طبیعی، پزشکی و هنر داشتهاست.
پیتر جان چلکوفسکی Peter John Chelkowski ایرانشناس آمریکایی و لهستانیتبار است که هماکنون استاد رشتههای مطالعات خاورمیانه، شرقشناسی و اسلامشناسی در گروه مطالعات اسلامی و خاورمیانۀ دانشگاه نیویورک میباشد. بخش عمدهای از تحقیقات و مطالعات او مربوط به اسلام شیعی و بهطور خاص محرّم، واقعۀ کربلا و مراسم تعزیهخوانی در ایران است.
تاریخشناس و مجموعهدار هنری آمریکایی است که در زمینۀ هنر اسلامی و نقّاشیهای اسلامی بهویژه نقّاشیهای ایرانی، تحقیقاتی انجام دادهاست.
