ارنست آلفرد تامپسون والیس باج Ernest Alfred Thompson Wallis Budg مصرشناس، شرق‌شناس و لغت‌شناس انگلیسی و مجموعه‌دار آثار مصر و آشور در موزۀ بریتانیا بوده است. او با سفرهای خود به مصر، سودان و بین‌النهرین مجموعۀ بزرگی از لوح‌های میخی، نسخه‌های خطی و پاپیروس را در موزۀ بریتانیا گردهم آورده است.
گوستاو دوگا Gustave Dugat از خاورشناسان فرانسوی و متخصص در تاریخ و جغرافیای کشورهای اسلامی، عضو انجمن آسیایی (Asian Association) بوده است.
رضا شعبانی Reza Shabani پژوهشگر تاریخ و استاد رشتۀ تاریخ در دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه علوم و تحقیقات تهران بوده است. او موسس و پایه‌گذار رشته‌های تاریخ و باستان‌شناسی در دانشگاه آزاد اسلامی بوده است. شعبانی از برجسته‌ترین متخصصان تاریخ ایران در دوران افشاریه است و کتاب‌ها و مجموعه‌مقالات متعددی دربارۀ دوران افشاریه و زندیه به رشتۀ تحریر درآورده است.
یوری نیکلایویچ مار Yuri Nikolaevich Marr وی یکی از خاورشناسان و ایرانشناسان برجستۀ روسی بود و متخصص زبان‌های شرقی بوده است.
ماکوتو هاچی‌اوشی Makoto Hachioshi مورخ، استاد دانشگاه و پژوهشگر مطالعات منطقه‌ای ایران، تاریخ مدرن ایران، نظریۀ اسلامی معاصر و مطالعات منطقه غرب آسیاست که پس از بازنشستگی به تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی مشغول شده است.
گئورک فریدریش گروتفند Georg Friedrich Grotfend زبان‌شناس و باستان‌شناس آلمانی بود که در زمینۀ زبان‌های کلاسیک، جغرافیای تاریخی و سکّه‌شناسی فعالیّت‌هایی داشته و شهرت عمدۀ وی به سبب اقداماتی است که در باب رمزگشایی خط میخی به سرانجام رسانده است.
جیمز موریّه James Justinian Morier وزیر مختار بریتانیا که در زمان فتحعلی‌شاه قاجار به ایران آمد. او از ذوق نویسندگی‌اش استفاده کرد و آثاری را دربارۀ ایرانیان و ایران نوشت. وی نویسنده کتاب معروف حاجی بابای اصفهانی است.
آبراهام ویلاک Abraham Wheelock پژوهشگر انگلیسی قرن هفدهم بود و به نسبت زمان خودش مسیر عجیبی را طی کرد. او عربی‌دان و ساکسون‌شناس بود و در هر دوی زمینه، پیشگام و به نوعی بنیان‌گذار فعالیت‌های آکادمیک در انگلستان شناخته می‌شود. اثر مهم او در زمینۀ ایران‌شناسی تصحیح، ترجمه و چاپ ترجمۀ فارسی انجیل‌های چهارگانه در انگلستان است.
دونالد ای مک‌کان Donald E. McCownباستان‌شناس آمریکایی است که چندین بار برای انجام حفاری‌ها و عملیات باستان‌شناسی به ایران و عراق سفر کرد. در گروه ارنست هرتسفلد Ernst Herzfeld برای حفاری و کاوش تخت جمشید حضور داشت و کاوش‌های زیادی در مناطق مختلف ایران انجام داد.
ویلیام فردریک تراورز اوکانر (William Frederick Travers O’Connor) افسر ارتش هند و بریتانیا بود. او را به خاطر سفرهایش به آسیا، مطالعۀ فرهنگ‌ها و زبان‌های محلی و اقداماتش در سفر به تبت، می‌شناسند. او مدتی را در ایران زندگی کرد و اطلاعاتی را از این دوران منتشر کرد که به شناخت غرب از ایران کمک شایانی کرده است.
میخائل یان دخویه (Michael Jan de Goeje) شرق‌شناس هلندی، پژوهشگر زبدۀ حوزۀ مطالعات تاریخی و جغرافیایی عربی-اسلامی است. تخصّص اصلی وی در حوزه‌های تصحیح متون تاریخی، جغرافیایی و ادبیِ نویسندگان قرون اولیۀ اسلامی، فهرست‌برداری نسخ خطی مربوط به حوزۀ اسلام و به طور کلی مطالعات شرقی بوده است.
سهراب جمشیدجی بلسارا (Sohrab Jamshedjee Bulsara) پژوهشگر و ایران‌شناس هندی است. او از پارسیان هند بود. او مطالعات زیادی در زمینۀ تاریخ ایران و تعالیم دین زردشتی داشته و همچنین در چند دانشگاه و کالج در هند، به تدریس پرداخته است.
سرگی کنستانتینوویچ پاستوخوف (Sergei Konstantinovich Pastukhov) ایران‌شناس، مورخ و سیاست‌مدار معروف روس که به ایرانسکی مشهور بوده است.
عبدالهادی محبوبه (Abdel Hadi Mahbooba) نویسنده، مورّخ و از اساتید ادبیات و تاریخ و رئیس دانشگاه بصره (جامعة البصرة) بوده است. آثار او بیشتر بر ادبیات عرب در دوره‌‌های تاریخی مختلف متمرکز است. دوران سلجوقی و خلافت عباسی از جمله دوره‌هایی است که عبدالهادی محبوبه به آن پرداخته است. او همسر شاعر معروف عراقی، نازک‌الملائکه، است و کتابی نیز درباره او نوشته است.
حسن پیرنیا (Hassan Pirnia) ملقّب به مشیرالملک مورّخ، حقوق‌دان، از سیاست‌مداران عصر قاجار و پهلوی و اوّلین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیّت بود.
