مارک والتون Marc Walton استاد محقق علوم و مهندسی مواد و مدیر مشترک مرکز مطالعات علمی در هنر در دانشگاه نورثوسترن و مؤسسه هنر شیکاگو است. حوزه‌های پژوهشی او طیف گسترده‌ای از موضوعات، از جمله مواد به‌کاررفته در نسخ خطی اسلامی، تجارت و ساخت اشیاء باستانی و شیوه‌های ساخت آنها را دربر می‌گیرد.
هاکوب گورکیان Hagop Kevorkian (ارمنی: Յակոբ Գեւորգեան) باستانشناس و مجموعه‌دار ارمنی است که با انجام فعالیت‌های فرهنگی و تجاری، هنر ایرانی را به جامعۀ آمریکا معرفی کرد. بنیاد گورکیان پیش از مرگ او تأسیس شد و یکی از فعالیت‌های آن «مطالعات ایرانی» است. کورکیان در دهه‌های پایانی حکومت قاجاریه، در ایران به‌عنوان مسئول کاوش‌های باستانشناسی حضور داشته و بسیاری از آثار به دست آمده از این کاوش‌ها را با خود به آمریکا برده است. او بخشی از آثار مجموعۀ خصوصی خود را به موزه‌های مختلف جهان اهدا کرده و یا به فروش رسانده است.
جان آر. آلدن John R. Alden ، متخصص باستانشناسی انسان‌شناختی و اهل آمریکا در حوزه‌های مرتبط با باستان‌شناسیِ نواحی مختلف به‌ویژه مناطق استان فارس ایران و کردستان عراق فعالیت دارد. عمده تحقیقات وی پیرامون دورۀ پیشاتاریخ ایران، به‌ویژه دوره عیلامی، صورت گرفته است. کاوش، حفاری و پژوهش در مناطق مختلف ایران، به‌ویژه تَل مَلیان و رود کُر و همچنین تحقیق دربارۀ سفال وسرامیک‌های باستانی، از جمله فعالیت‌های مهم پژوهشی او محسوب می‌شوند.
تیئری زارکُن[1] Thierry Zarcone، مورخ و اسلام‌شناس فرانسوی. در زمینۀ تاریخ امپراتوری عثمانی و پیوندهای میان دین و سیاست در ترکیه معاصر تخصص دارد. بخش قابل‌توجهی از پژوهش‌های او به بررسی تصوف، عرفان اسلامی و جریانهای صوفیانه در مناطق مختلف آسیا به‌ویژه منطقه آسیای صغیر اختصاص یافته است. زارکن همچنین در حوزه‌های کمتر کاوش‌شده‌ای چون تاریخ فراماسونری در ایران، وضعیت تشیع در شهرِ استانبول و نقش برخی شخصیت‌های متجدد و مشروطه‌خواه نظیر فتحعلی آخوندزاده آثار قابل‌توجهی منتشر کرده است.
[1] – نام و نام خانوادگی او در برخی آثار فارسی به صورت «تیری» و «زرکن» هم آمده است.
فلوریان اشوارتس Florian Schwarz مدیر مؤسسۀ ایران‌شناسی در آکادمی علوم اتریش و عضو هیئت تحریریۀ برخی از مهمترین نشریات ایران‌شناسی است. تاریخ ایران دورۀ اسلامی، نسخه‌شناسی، فرهنگ مادی و تاریخ شهری ایران از جمله حوزه‌های مهم پژوهشی اوست.
فرانتس آلتهایم Franz Altheim مورخ آلمانی دوران باستان بود که آثار متعددی دربارۀ تاریخ ایران باستان، زرتشتی‌گری، ادیان ایرانی، هخامنشیان، ساسانیان و … دارد. او به‌خاطر تلاش‌هایش در بازنگری در جایگاه روم باستان و تمدن هلنسیتی در تاریخ تمدن‌های آسیایی، از دیدگاهی انتقادی، شناخته شده است.
تُور تینگوُولد پِترسِن Tore Tingvold Petersen مورخ نروژی، متخصص در موضوعاتی چون تاریخ جهان، دیپلماسی و سیاست آمریکا است و تمرکز ویژه‌ای بر نقش این کشور و دیگر قدرت‌های جهانی در خاورمیانۀ معاصر دارد. او در حوزۀ ایران‌شناسی نیز شناخته شده است و با تألیفِ آثارِ متنوعی دربارۀ نقش قدرت‌های جهانی در تاریخ و سیاست خاورمیانۀ امروزی، به‌تناسُب، به بررسی جنبه‌هایی از تاریخ سیاسی معاصرِ ایران نیز پرداخته است.
کارل هاینریش فرانتس اشتولتسه Karl Heinrich Franz Stolze مهندس، عکاس و مبدع آلمانی بود که در این کشور یک کارخانۀ تولید کاغذ عکاسی تأسیس کرد. او در سفری تحقیقاتی به ایران پس از مشاهدۀ گذر سیارۀ ونوس در اصفهان به شیراز رفت و به همراه فردریش کارل آندرئاس (Friedrich Carl Andreas) هزاران عکس از ویرانه‌های تخت‌جمشید گرفت. این عکس‌ها علاوه بر انتشار در یک مجموعۀ دوجلدی، بعدها دستاویز برپایی نمایشگاه‌های متعددی نیز قرار گرفت.
ژان شارل گابریل ویرلو Jean Charles Gabriel Virolleaud باستانشناس و استاد دانشگاه فرانسوی بود. مطالعات او عمدتاً بر سایت‌های باستانی واقع در سوریه و بین‌النهرین متمرکز بود. افسانه‌های بابلی، خدایان بین‌النهرینی و تحقیقاتی در باب خط میخی در کارنامۀ او برجسته است. ویرلو از مدافعات نظریۀ افسانۀ مسیح بود. او همچنین، پژوهش‌هایی پیرامون تعزیه در ایران انجام داده است.
ژان ژوزف فرانسوا پرو Jean Joseph François Perrot باستانشناس مشهور فرانسوی بود. او آخرین مدیر مأموریت باستانشناسی فرانسوی در ایران بود؛ کسی که باستانشناسی علمی و روش‌مند را به کاوش‌های ایران وارد کرد. کشف مجسمۀ بی‌سر داریوش، نقشه‌برداری نهایی از کاخ شوش و انتشارات مقالات و گزارش‌های متعدد، پیرامون باستانشناسی سوزیانا از جمله خدمات او به حوزۀ ایران‌شناسی است.
آمِلی کورت Amélie Kuhrt مورخ بریتانیایی و کارشناس تاریخ باستان خاور نزدیک بود. او در دانشگاه‌های کینگز کالج ، کالج دانشگاهی لندن و دانشگاه مطالعات آفریقایی و خاورمیانه تحصیل کرده بود. کورت استاد ممتاز کالج دانشگاهی لندن بود و تخصص او تاریخ اجتماعی، فرهنگی و سیاسی خاورمیانه باستان بویژه امپراطوری‌های آشور، بابل ، ایران و سلوکی بود.
فیلیس اَکرمن Phyllis Ackerman مورخ آمریکایی آثار هنری ایران که بر اسطوره‌ها و نمادهای اولیه و پیش از تاریخ در فرهنگ ایرانی، هنر و منسوجات ایران و سایر فرهنگ‌های آسیایی و اروپایی تمرکز داشت. او همچنین عضو هیئت علمی مؤسسه آمریکایی هنر ایرانی و باستانشناسی (The American Institute of Iranian Art and Archaeology) بود. او و همسرش آرتر پوپ (Arthur Upham Pope)، پرنفوذترین محققان خارجی در ایران بودند که مورد حمایت و تکریم دولت پهلوی قرار داشتند. مهمترین اثری که از این زوج باقی مانده، کتاب تاریخی «سیری در هنر ایران» با شهرت بین‌المللی از انتشارات آکسفورد است.
تئودور کایلر یانگ[1] Theodore Cuyler Young باستانشناس و مورخ آمریکایی متولد ایران. در طرح‌های کاوشگری محوطه‌های باستانی ایران و حومه شرکت داشت. تخصص اصلی وی همان باستانشناسی و تاریخ‌نگاری این اکتشافات است. تأثیر روشنی بر مطالعات خاور نزدیک باستان به طور عام و باستانشناسی ایرانی به طور خاص گذاشت. پژوهش‌های او در گودین تپه و… رونقی به این موضوعات داده است.
[1] – در برخی منابع نام او به صورت «تئودور کویلر یانگ» هم آمده است.
تئودور ویلم یوهانس جوینبل Theodor Willem Johannes Juynboll شرق‌شناس و اهل کشور هلند است که در حوزه‌هایی چون زبان و ادبیات عربی، تاریخ و جغرافیای کشورهای شرقی به ویژه کشورهای اسلامی تخصص و تبحر دارد. تصحیح چند کتاب پیرامون تاریخ و جغرافیای شرق و زبان‌های سامی خاصّه زبان عربی و نیز چاپ و نشر اثری دربارۀ قوم سامری ازجمله کارهای برجستۀ او به شمار می‌آید.
والتر هینتس Walther Hinz ایران‌شناس آلمانی و یکی از فعال‌ترین محققان در حوزۀ ایران باستان، زبان‌شناسی، کتیبه‌شناسی، دین و فرهنگ هخامنشی و ایلامی است. او به لطف چند تغییرجهت اساسی در زمینۀ تحقیقاتی‌اش موفق شده اشراف گسترده‌ای بر ابعاد گوناگون مسئلۀ ایران، از زمان باستان تا دورۀ اسلامی و معاصر پیدا کند. کتب شهریاری ایلام، داریوش و ایرانیان، دنیای گمشدۀ ایلام تنها گوشه‌ای از دوران کاری سراسر شور و اشتیاق هینتس به جهان ایرانی را باز می‌نمایاند.
