کلود مارکوویتس (Claude Markovits) پژوهشگر بازنشستۀ مرکز ملّی تحقیقات علمی پاریس و رئیس مرکز مطالعات هند و جنوب آسیای فرانسه است. او مورّخ حوزۀ هند است که به تاریخ اقتصادی و اجتماعی دوران استعمار و به تاریخ جهانی علاقمند اس و در حوزۀ نقش مسلمانان در تجارت هند پژوهش‌هایی انجام داده است.
چارلز پیتر ملویل (Charles Peter Melville) ایران‌شناس، استاد دانشگاه کمبریج و شاهنامه‌شناس است. تحقیقات او عمدتاً بر دورۀ صفوی و تیموری و خاصه بر کتاب‌آرایی و مصورسازی نسخ خطی در این دوران متمرکز بوده است. یکی از مهم‌ترین هم‌بخشی‌های او به حوزۀ ایرانشناسی راه‌اندازی پروژۀ مطالعات شاهنامه در دانشگاه کمبریج است. او همچنین مطالعات مفصلی در باب تاریخ‌نگاری فارسی انجام داده است.
کریم امامی (Karim Emami) مترجم، فرهنگ‌نویس، ویراستار، منتقد هنری، نویسنده، روزنامه‌نگار و کارشناس کتاب و نشر اهل ایران بود. او در روزنامۀ کیهان اینترنشنال آثار ادیبان ایرانی را به انگلیسی ترجمه و منتشر می‌کرد. مدتی نیز مدیر فرهنگی و ویراستار مؤسسۀ فرانکلین بود. او نشریۀ سروش را با کار در رادیو و تلویزیون ایران راه‌اندازی کرد.
کریستین لاسن (Christian Lassen) پژوهشگر و استاد دانشگاه بن بوده است. حوزۀ پژوهشی او عمدتاً نمایش‌نامه و فلسفۀ هندو، زبان‌های هندی، دستور زبان بلوچی، براهویی و لیسیایی، زبان زند و ایرانی بوده است. او دانش کتیبه‌های میخی پارسی باستان را بهبود بخشید. او یکی از اوّلین محققانی بود که در اروپا با موفقیّت به رمزگشایی سکّه‌های تازه کشف شدۀ باختری، هندو-یونانی و هندو- سکایی با افسانه‌های خاروشتی دست زد.
یرواند آبراهامیان (Ervand Abrahamian) مورخ و شرقشناس ایرانی آمریکایی است. او استاد تاریخ کالج باروک و مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه نیویورک است. آبراهامیان به عنوان یکی از برجسته‌ترین مورخان ایران مدرن شناخته می‌شود و زمینه‌های تحقیقاتی او شامل تاریخ و سیاست خاورمیانه و در درجۀ اول، تاریخ و سیاست ایران است.
جولی اسکات میثمی (Julie Scott Meisami) پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی و عربی در دانشگاه آکسفورد بود. عمدۀ پژوهش‌ها و نوشته‌های او به ادبیات و تاریخ‌نگاری فارسی مربوط است که اغلب به متون سده‌های میانه می‌پردازند. علاوه بر کتاب‌ها و مقالات مهمی که از او دربارۀ تاریخ و ادبیات ایران منتشر شده است، می‌توان به ترجمههای مهمی اشاره کرد که میثمی از متون فارسی کلاسیک به انگلیسی برگردانده است. او سال‌ها در ایران، ایالات متحدۀ آمریکا و انگلستان به تدریس ادبیات تطبیقی، ادبیات انگلیسی، فارسی و عربی مشغول بود.
فیلیپ ژینیو (Philippe Gignoux) ایران‌شناس فرانسوی است. عمدة پژوهش‌های او در خصوص ادیان ایران باستان و کتیبه‌های دوران ساسانی است. از جملة فعالیت‌های او می‌توان به تأسیس و مدیریت مجلۀ مطالعات ایرانی (Studia Iranica) و همچنین مدیریت انجمن ایرانشناسی اروپا (la Societas Iranologica Europaea) و انجمن پیشرفت ایرانشناسی (Association pour l’avancement des études iraniennes, APAEI) اشاره کرد.
علاء‌الدین ن. بهاء‌الدینف (A. N. Bahaoddinof) محقق و شرقشناس تاجیک بود که در زمینۀ تاریخ علوم ایران، فعالیت‌ها و تحقیقاتی داشته و یکی از موسسان آکادمی علوم تاجیکستان (Academy of Sciences of the Republic of Tajikistan) بوده است.
یوزِف فون هامِر-پورْگِشْتال(Joseph Hammer-Purgstall) شرقشناس و تاریخ‌‌‌‌‌نگار اتریشی که نوشته‌‌‌‌‌ها و ترجمههای او از آثار ادبی شرقی و به‌‌‌‌‌خصوص ایران، تأثیر بسیاری در برانگیختن توجّه آلمانی‌‌‌‌‌ها به ادبیّات فارسی، عربی و ترکی داشته است.
عبدالعزیز جواهرالکلام (همچینین جواهری، صاحب جواهر، آل صاحب جواهر) (Abdul-Aziz Javaher al-kalam) پژوهشگر عراقی و استاد دانشگاه تهران که کتب و مقالات زیادی را منتشر کرده است. از جمله آثار وی ترجمه مثنوی معنوی، دیوان حافظ و گلشن راز به زبان عربی می‌باشد.
ادوين ميلتون رايت (Edwin Milton Wright) شرقشناس و کارشناس امور خاورمیانه آمریکایی است. تخصّص او تاریخ، فرهنگ، مذهب و سیاست در خاورمیانه خاصّه ایران و مسائل فلسطین و اسرائیل بود و در پیوند با ایرانشناسی، چندین مقاله و کتاب با موضوع سیاست و ارتباط ایران با کشورهای قدرتمند جهان به نگارش درآورد.
ژان کالمارد (Jean Calmard) صفویه‌شناس و محقق در مطالعات جغرافیای فرهنگی ایران است. او در نگارش و تألیف مقالات متعدّدی در دایره‌المعارف ایرانیکا فعال بوده و تحقیقات بسیاری در مطالعات صفویه‌شناسی از خود بر جای گذاشته‌است.
یان ریشار (Yann Richard) ایران‌شناس نامی اهل فرانسه است که در زمینه‌هایی چون تاریخ و سیاست ایران در دورۀ معاصر، نقش مذهب تشیّع در ایران و زبان و ادبیات فارسی پژوهش کرده و تألیف‌هایی داشته‌است. وی که در نهادهای علمی حضوری پرشور دارد دربارۀ انقلاب اسلامی ایران و شخصیت‌های برجسته و مؤثر در آن هم‌چون آیت‌الله کاشانی و دکتر مصدّق و بعضی از شخصیت‌های معاصر چون آیه الله خمینی و دکتر شریعتی آثاری را به نگارش درآورده و علاوه‌بر آن به جامعه‌شناسی مذهبی در ایران هم توجه نشان داده‌است.
ژان- باتیست روسو (Jean-Baptiste Rousseau) شرقشناس و سیاستمدار فرانسوی است که به مطالعه و تألیف در زمینۀ خاورمیانه پرداخت. تحقیقات مهم او دربارۀ دو فرقۀ اسماعیلی و نُصَیریِ شام است و در رابطه با وهابیت هم کارهایی عرضه کرده‌است. روسو در دورۀ فتحعلی‌شاه قاجار مدّتی به‌عنوان منشی دوم سفارت فرانسه در تهران اقامت داشت و شرح سفر خود از عراق به تهران را به‌همراه اثر دیگری دربارۀ تاریخ ایران و اقوام ساکنش به انتشار درآورد.
آلیس بنسیونی (Alice Bencivenni) محقّق مطالعات یونان و دورۀ اسکندر مقدونی است. او در دانشگاه بولونیا (University of Bologna) به فعالیت‌های پژوهشی درمورد آسیای میانه و روابط سیاسی و فرهنگی این منطقه با پادشاهان هلنی می‌پردازد.
