ریشار پایَن Richard Payne ایران‌شناس، استاد دانشگاه شیکاگو و محقق حوزۀ ایران در اواخر عهد باستان است. او به طور مشخص پیرامون اجتماعات دینی متنوعی تحقیق می‌کند که در ایران ساسانی با یکدیگر همزیستی داشتند. ظهور مسیحیت در ایران، وضعیت و جایگاه مسیحیان در امپراتوری زردشتی ایران و سیاست‌های ایران ساسانی عمده مضامین مطرح در پژوهش‌های اوست.
استفانی دلیStephanie Dalley استاد بازنشستۀ آشورشناسی دانشگاه آکسفورد (Oxford University) است. دالی زبان‌ها، ادبیات و تاریخ آشوری و بابلی را در دانشگاههای مختلف تدریس کرد. موضوع اصلی تحقیق او باغ‌های معلق بابل است که انتشارات متعدد او را به خود اختصاص داده و فرضیه‌های تازه‌ای دربارۀ خاستگاه، تاریخ و مکان آن دربرداشته است. استفانی دالی در جوانی در حفاری‌های هیئت‌های باستان‌شناسی در شمال عراق حضور داشته و در سوریه نیز کار کرده است.
در مطالعات ایرانشناسی، زبان و ادبیات فارسی گام اول شناخت تاریخ و فرهنگ ایران از سوی اروپاییان بوده است و اهتمام ویژه به این زبان و ساختار آن، زمینة ایجاد کرسی‌‌های علمی مربوط به آموزش آن را در بسیاری از دانشگاههای اروپا فراهم کرده است. در کشورهای شرق اروپا در فعالیتهای ایرانشناسی، روش و ساختار به‌‌نسبت یکسانی دارند. در این مقاله، در مورد کشورهای اوکراین، بلغارستان، روسیه و لهستان بحث می‌‌شود.
استیون فردریک دیل Stephen Frederic Dale مورخ آمریکایی اسلام و استاد بازنشستۀ گروه تاریخ اسلام و آسیای جنوب دانشگاه اوهایو است. او در باب موضوعات مربوط به تاریخ اسلام، قدرت، فرهنگ و دولت، صلح، قومیت، ملت و دین پژوهش می‌کند و پژوهش پیرامون تاریخ کشورهای اسلامی شرقی، خاصه هند، افغانستان، ایران و آسیای مرکزی تخصص اوست.
چارلز فیلیپ عیسوی Charles Philip Issawi اقتصاددان و مورخ خاورمیانه در دانشگاه کلمبیا (ColumbiaUniversity) و پرینستون (Princeton University) بود. او را پدر مطالعۀ تاریخ اقتصادی مدرن در خاورمیانه می‌دانند که نقش مهمی در پیدایش تاریخ‌نگاری نوین خاورمیانه به عنوان یک رشتۀ مستقل داشته است. او به تاریخ اقتصادی ایران به‌ویژه در دورۀ قاجار توجه ویژه داشته است.
جیمز گوستافسون James Gustafson جیمز گوستافسون دانش‌یار تاریخ و رئیس برنامه مطالعات بین‌الملل در دانشگاه ایالتی ایندیانا (Indiana State University) است. او همچنین در کمیتۀ اجرایی انجمن ایرانشناسی فعالیت می‌کند. او مورخ اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی ایران مدرن و آسیای مرکزی با تأکید بر ایران قاجار (1795م-1925م.) به‌شمار می‌آید.
مریلین جنکینز-مدینا Marilyn Jenkins-Madina کیوریتور بخش هنر اسلامی موزۀ هنر متروپولیتن (The Metropolitan Museum of Art) بود. او اولین زنی است که تا کنون در این جایگاه قرار گرفته است. حوزۀ تحقیقاتی او متمرکز بر سرامیک‌های اسلامی در کشورهای مختلف از جمله مصر و مغرب و سوریه در دوره‌های سلطۀ فاطمیان، مملوک و ایوبیان است. او مقالات متعددی با عنوان هنر اسلامی دارد و با اولگ گرابار (Oleg Grabar) و ریچارد اتینگهاوزن (Richard Ettinghausen) نیز همکاری پژوهشی داشته است.
هوبرتوس فون گال Hubertus von Gall باستان‌شناس و مورخ هنر آلمانی است. زمینۀ اصلی پژوهش او نقش‌برجسته‌های ایران باستان در دوره‌های اشکانی و ساسانی است. تحلیل تصویر تاج شاهان ایرانی از روی این نقش برجسته‌ها بخش مهمی از کار او را شکل می‌دهد. فون گال در آخرین کارهای خود بازگشت شاهان قاجاری به سنت‌های تصویری کلاسیک را دستمایۀ پژوهش خود قرار داد.
ژنوی‌یِو دولفوس Geneviève Dollfus باستان‌شناس فرانسوی بود. او با همکاری ژان پرو، پروژه‌های حفاری متعددی را در خوزستان سرپرستی کرد. افزون بر پژوهش‌های میدانی در چهار کشور، دولفوس در هیئت تحریریۀ چندین نشریۀ باستان‌شناسی بین‌المللی عضو بود. حفاری‌های تپه جعفرآباد، تپه جوی و تپه بندبال از جمله فعالیتهای او در ایران است.
آن هونل چن Anne Hunnell Chen پژوهشگر هنر و مطالعات کلاسیک و استاد دانشگاه در این حوزه است. کار او به طور خاص بر هنر و باستان‌شناسی امپراتوری روم و تبادلات فرهنگی آن با امپراتوری ایران ساسانی در اواخر عهد باستان متمرکز است. حفاری در سایت‌های باستانی اسپانیا، صربستان، دورا-اروپوس و برپایی نمایشگاه‌هایی با محوریت شرق نزدیک باستان، از دیگر اقدامات مهم در دوران کاری اوست.
فینبار بری فلاد Finbar Barry Flood مورخ و محققِ معاصر در حوزۀ تاریخ‌نگاری هنر اسلامی است. او با تألیفات متعدد رویکردی تازه به چارچوب‌بندی دوبارۀ مفهوم و رشتۀ هنر اسلامی ارائه کرده است. همچنین، بخش مهمی از مطالعات فلاد به دوران حکومت سلسله‌های سامانیان، غزنویان و غوریان، خاصه در محدوده‌های کنونی کشورهای افغانستان و هندوستان اختصاص یافته است.
اندرو. ج. نیومن Andrew J. Newman محقق، مورخ و نویسندۀ تاریخ اسلام و ایران و استاد مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه ادینبورگ (Edinburgh University)
ابوالحسن علی بن الحسین المسعودی Abu al-Hasan Ali ibn al-Husayn al-Mas’udi مورخ و جغرافی‌دان بزرگ اسلامی که به سرزمین‌های بسیاری از جمله ایران سفر کرد و آثار وی در بین محققین از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. آثار مهمی در حیطۀ تاریخ و جغرافیا بر جای گذاشت که از جمله منابع مهم تاریخ عمومی و قرون اولیۀ اسلامی به شمار می‌روند.
جوزف مِیسون آپتون Josef Meson Upton باستان‌شناس آمریکایی و عضو موزۀ هنر متروپولیتن (The Metropolitan Museum of Ar) که حفاری‌های کاخ ساسانی تیسفون (Tisophon) در نزدیکی بغداد (Baghdad)، کاخ ابونصر(قصر ابونصر) (Abu Nasr Palace) در شرق شیراز و خرابه‌های بیشابور (Bishapur) از جمله اقدامات باستان‌شناسی اوست.
انگلبرت کمپفر Engelbert Kempfer، دانشمند، طبیب، جهانگرد و محقق آلمانی، بود که در زمان شاه سلیمان صفوی(Safavid Shah Suleiman) به همراه سفیر سوئد به ایران آمد. او کسی بود که از تمام سیاحان اروپایی دوره صفویه مسائل را علمی‌تر بررسی نمود و به این ترتیب بنایی مطمئن برای تاریخ فرهنگ و هنر ایران قرن هفدهم میلادی باقی گذاشت.
