ایران‌شناس، کتاب‌شناس، مورّخ و عضو شورای عالی علمی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی در ایران بود. او موفّق شد بیش از ۹ کنگرۀ پیاپی تحقیقات ایرانی در شهرهای مختلف دانشگاهی کشور با حضور شماری از ایرانشناسان خارجی و پژوهشگران ایرانی برگزار کند. نسخ خطّی زیادی به دستان توانمند او فهرست‌نگاری شد.
او نام‌های مستعاری را برای خود برگزیده بود از جمله: الف؛ الف جویا؛ پناه؛ ساسان؛ کریم محمّدی. امضای او گاه به اختصار ا. افشار بوده‌است.
بنیان‌گذار دانش ایران باستان در ایران، احیاکنندۀ فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران، اوّلین مترجم فارسی اوستا، اوستاشناس و استاد دانشکدۀ ادبیّات و حقوق دانشگاه تهران بود. وی بنیان‌گذار مراکز متعدد ایران‌شناسی و هم‌چنین تربیت‌کنندۀ شاگردانی بود که بعدها جزو بزرگ‌ترین ایرانشناسان شدند ازجمله محمّد معین، محمّد مقدّم، بهرام فرّه‌وشی، احسان یارشاطر و جلیل دوست‌خواه.
نقّاش و جهانگرد بریتانیایی است که در قرن نوزدهم میلادی به ایران سفر کرد و کتابی در این‌باره به رشتۀ تحریر درآورد. از تأثیرات اصلی وی بر مطالعات ایرانی می‌توان به ترسیم طرح‌هایی فراوان از برخی آثار تاریخی باستانی و مناظر، تصویرگری صورت افراد مشهور آن زمان و نیز کشف مکان فعلی آرامگاه کوروش به‌صورت امروزی خود اشاره کرد.
جان التون John Elton مسافر مشرق‌زمین و معاصر نادرشاه افشار بود که به قصد تجارت با ایران از طرف روسیه به ایران آمد. او پس از مدّتی با روسیه دچار مشکل شد و از آن‌جا که جذب رفتار ایرانیان شده بود، به فرمان نادرشاه درآمد و به‌منظور تأسیس نیروی دریایی برای ایران به دستور نادرشاه در لنگرود کشتی ساخت.
ایرج جهانگیر سهرابجی تاراپوروالا Irach Jehangir Sorabji Taraporewala ایران‌شناس و از پارسیان هندوستان است که مطالعه و پژوهش در حوزۀ تاریخ، فرهنگ و تمدّن ایران باستان، زبانشناسی، دین زرتشتی و اوستاشناسی را در کارنامۀ علمیِ خود دارد. آثار وی پیرامون زرتشت و پیام او و نیز ترجمه‌اش از گات‌های زرتشت، وی را به متخصّصی توانا در این عرصه‌ها تبدیل کرده‌است.
ایران‌شناس روسی و متخصّص جوامع باستانی ایران، متخصّص تاریخ خاورمیانه و روم شرقی بود.
مورّخ و باستان‌شناس آلمانی، استادیار جغرافیای تاریخی دانشگاه برلین University of Berlin است که کشفیات مهمّی در تخت جمشید و پاسارگاد داشته و بیش از 190 کتاب درزمینۀ تاریخ ایران و سرزمین‌های اطراف آن تهیّه کرده‌است.
ایران‌شناس اهل چکسلواکی است که درزمینۀ مطالعات ایران‌شناسی و زبان‌های شرقی نظیر فارسی و عربی به پژوهش و تحقیق پرداخته‌است. از حوزه‌های تحقیقیِ مرتبط با ایران‌شناسی وی می‌توان به ترجمه، تصحیح و تعلیق‌نویسی بر کتب تاریخی و ادبی مخصوصاً دورۀ تیموری اشاره کرد. تصحیح کتاب ظفرنامۀ شامی از برجسته‌ترین آثار وی محسوب می‌شود.
کشیش و طبیب فرانسوی که در طول دو سال آخر حیات نادرشاه افشار در دربار ایران حضور داشت. بازن در این دوران نامه‌های مفصّلی را به‌عنوان گزارش به روژه Roger می‌نوشت و در آن‌ها وصف دقیقی از اخلاق و رفتار و وضع مزاجی نادرشاه و مرگ نابهنگام وی به‌دست داده که بسیار ارزنده است.
وی از خاورشناسان آلمانی معاصر دوران سلطنت قاجاریه است. او متخصّص در زبان و ادبیّات فارسی، ترکی عثمانی، تاریخ سیاسی ایران در دوران اسلامی و کتیبه‌شناسی بوده‌است.
ایران‌شناس نامدار ژاپنی و استاد زبانشناسی باستانی، مطالعات ایرانی، متخصّص فرهنگ ایران پیش از اسلام و زبان‌های پهلوی و سنسکریت بود. وی هم‌چنین از پیشگامان تحقیقات ایرانی در ژاپن بود.
استاد و خاورشناس ژاپنی و از دلبستگان فرهنگ ایران و زبان‌های ایرانی بود. وی با علاقه‌مندی به تاریخ و فرهنگ و تمدّن ایران، شاگردان بسیاری را در رشتۀ زبان‌های ایرانی تربیت کرد.
رئیس کتابخانه و پژوهشگر انستیتوی شرق‌شناسی آکادمی علوم چکسلواکی Czechoslovak Academy of Sciences و مترجم بسیاری از سروده‌ها و نوشته‌های عبید زاکانی، جلال الدّین رومی و… از زبان‌های فارسی، تاجیکی و افغانی است.
ایران‌شناس روس‌تبارِ انگلیسی که در حوزه‌هایی نظیر زبانشناسی، فرهنگ و دین‌های ایران باستان به تحقیق و پژوهش مشغول بوده‌است. تخصّص اصلی گرشویچ زبانشناسی زبان‌های ایرانی مانند سغدی، اوستایی، عیلامی و مانند آن است که وی را به چهره‌ای شاخص و پیشگام در این زمینه تبدیل کرده‌است.
ژان اوتر Jean Otter استاد زبان عربی در پاریس و فرستادۀ ویژۀ دربار لویی پانزدهم Louis XV به ترکیه و ایران بود که نزدیک نه سال از عمر خود را در کشورهای نام‌برده سپری کرد. سفرنامۀ او مطالب سودمندی را در ارتباط با دوران سلطنت نادرشاه و اوضاع ایران معاصر آن زمان دربر دارد.
