فرانک هول Frank Hole
باستانشناس و استاد بازنشستۀ دانشگاه ییل است که مطالعات متعددی در باب باستانشناسی عصر نوسنگی در ایران و سوریه انجام داده است. حجم عظیمی از آثار او حاصل سفرهایش به این منطقه طی چهل سال است. او در رشتۀ باستانشناسی بر دو حوزۀ کشاورزی و دامپروری متمرکز است و با روش مطالعاتی خاص خود، نخستین شواهد برای مراحل اولیۀ کشاورزی در جهان را در نتیجۀ حفاریهایش در سایتهای علیکُش و چغاسفید در دهلران منتشر کرده است.
کلاوس-میشاییل روربرن Klaus-Michael Röhrborn شرقشناس اهل آلمان است که در حوزههای مختلفی از جمله تاریخ و نظام دیوانی صفویان، مطالعات دورۀ عثمانی، زبانشناسی زبانهای ترکی به ویژه زبان اویغوری (Uyghur, /ˈwiːɡʊərz, -ɡərz/) و شناخت آیین بودایی به تحقیق و تألیف اشتغال داشته است.
شهریارجی دادبهائی بهاروچا Sheriarji Dadabhai Bharucha محقق هندی و متخصص زبان سانسکریت بود. مهمترین آثار او مربوط به دین زرتشت است. او عقاید آزاداندیشانهای در مورد دین زرتشت داشته و به دلیل این نظرات، توسط افراد بسیاری به چالش کشیده شده است.
اریش ارنست امیل برونلیش Erich Ernst Emil Bräunlich شرقشناس آلمانی نیمۀ نخست سدۀ 20م. بود. وی متخصص زبانهای شرقی، ادبیات و شعر عرب در دوران بادیهنشینی، پیش از ظهور دین اسلام بود. علاقۀ اصلی او بررسی شعر کهن عرب و فرهنگنامهنویسی برای این تمدن بود. او شاگرد آگوست فیشرِ بزرگ بود و راهاندازی دایرهالمعارف عظیم اسلامیکا از جمله خدماتی بود که در کنار استاد مشهورش به این حوزۀ مطالعاتی انجام داد.
ژ. م. تانکوانی J. M. Tancoigne دیپلمات و مترجم بهنام فرانسوی است که در سفرهای خود به ایران گزارشهای خوبی نوشته و روایت مناسبی از ایران داشته است.
پائولا اورساتی Paola Orsatti ایرانشناس ایتالیایی و متخصص تاریخ زبان فارسی و اشعار عاشقانه در ادبیات کلاسیک فارسی است.
الیف شافاکElif Shafack (برخی از منابع از جمله «فهرست مستند مشاهیر و مؤلفان» و «مستندات اسامی کتابخانۀ ملی» نام خانوادگی این نویسنده را به شکل «شفق» برگرداندهاند.) رماننویس، مقالهنویس، سخنران و دانشمند و فعال سیاسی فرانسوی-ترکتبار است. او استاد دانشگاه آریزونا است و در دانشگاههای مختلف دیگری در جهان تدریس کرده است. توجه به زنان، اقلیتها، خردهفرهنگها و جوانان از ویژگیهای آثار اوست. او در این آثار به تاریخ، صوفیگری، فرهنگ شفاهی و سیاست فرهنگی توجه خاص دارد. مولانا یکی از موضوعات پژوهشها و نوشتههای او بوده است.
مویا کاترین کاری Moya Catherine Carey محقق هنر اسلامی و ایرانی در مؤسسۀ چستربینی لندن است. او بهطور خاص در باب تاریخچۀ گردآوری هنر ایرانی برای موزۀ کنسینگتون جنوبی (ویکتوریا و آلبرت کنونی) مطالعه میکند. پژوهشها و سخنرانیهای گسترده در باب هنر ایران در دوران صفوی و قاجار دیگر همبخشی مهم او به حوزۀ مطالعات ایرانشناسی است.
اوبین لوئی میلن دُ گرندمزون Aubin-Louis Millin de Grandmaison باستانشناس، گیاهشناس، سکهشناس، و کانیشناس فرانسوی و بنیانگذار نشریۀ فروشگاه دایرهالمعارف (Magasin encyclopédique) یا نشریۀ علوم، ادبیات، وهنرها (Journal des sciences, des lettres et des arts) در قرن 18 و 19م. بود.
ارنست پرنیکا Ernst Pernicka شیمیدان، باستانشناس و باستانسنج اهل اتریش است. او پژوهشهای بسیاری در زمینۀ قدمتسنجی و اصالتسنجی آثار تاریخی و هنری انجام داده و برنامههای پژوهشی بسیاری را در زمینۀ باستانشناسی راهبری کرده است. همچنین در کاوشها و پژوهشهای مرتبط با چند سایت باستانشناختی در ایران مطالعاتی داشته و آثاری از خود به جای گذاشته است.
پُل امیل بوتا Paul-Émile Botta کنسول و باستانشناس فرانسوی از نخستین افرادی بود که تحتنظر دولت فرانسه حفاریهای علمی و دقیق را در بینالنهرین باستان آغاز کرد. وی بهویژه بهخاطر کاشف کاخ سارگن دوم Sargon II آشور در دورا شروکین (قلعه ساراگون و پایتخت آشوریان) Dur-Sharrukin شهرت دارد. نقشِ برجستۀ اقدامات وی در شکلگیری رشتۀ باستانشناسی خاورمیانه بسیار حائز اهمیت است.
آلفرد کارلوویچ آرندس Alfred Karlowich Arends متخصص زبانشناسی و استاد مطالعات شرقی دانشگاه لنینگراد بود. او آثاری راجعبه تاریخ و ادبیات ایران دارد.
فرانسیس کراوفورد بورکیت Francis Crawford Burkitt شرقشناس، الهیدان و تاریخدان کلیسایی است. تخصص اصلی او در زمینۀ شکلگیری و خاستگاه مسیحیت اولیه، بهخصوص مسیحیت شرقی و همچنین بررسی تاریخ تطور کتاب مقدس، ترجمهها و سنت انتقال آن است. او همچنین گامهای بزرگی را در مطالعۀ ادبیات سریانی برداشته و پژوهشهای او در زمینۀ مانویت نیز ذیل همین مطالعات است.
