یغمای جندقی (Yaghma Jandaghi) از شعرایی است که در استحکام کلام و قدرت بیان، بی‌مانند بود و هزلیّات او نیز در نوع خود کم‌نظیر است. یغما نسبت‌به روزگار خود مرد روشنفکری است. او بینش روشنی دارد و در محیط خود خفه نشده و به تماشای حوادث ننشسته است.
وقوعی نیشابوری از خوشنویسان دوران صفویّه و از شاعران مکتب بازگشت ادبی بود. در جوانی در بیشتر فنون مخصوصاً تاریخ و ادب و خط مهارت یافت. وی نویسندۀ کتاب مجامع‌الأخبار است.
میرزا محمّد شفیع وصال شیرازی Vesal shirazi از شعرا، ادیبان و خوشنویسان معروف شیرازی در سدۀ سیزدهم هجری (اوایل دورۀ قاجار) و ملقّب به میرزاکوچک بود. دیوان اشعار او نزدیک به سی هزار بیت دارد. وصال در مرثیه‌سرایی بسیار توانمند بود.
میرزا محمد علی صائب تبریزی Saib Tabrizi یکی از شاعران و غزل‌سرایان نام‌دار ایرانی در عهد صفویه است که زیبایی اشعار او غیرقابل‌انکار است. در جوانی مانند اکثر شعرای آن زمان برای تأمین مادی زندگیش به هندوستان رفت. او خیلی زود نظر درباریان شاه جهان را به خود جلب کرد و از مقرّبان دربار شاه جهان شد. بعد از مدّتی به ایران بازگشت و در دربار شاه عبّاس دوم به دریافت لقب ملک‌الشّعرایی مفتخر گشت. او را سرآمد شاعران سبک هندی در شعر فارسی می‌دانند.
گیردهاری لعل تیکو Giridhari L. Tikku زبان‌شناس و شاعر کشمیری است که آثار و تحقیقات متعدّدی دربارۀ زبان و ادبیّات فارسی دارد. کتاب پارسی‌سُرایان کشمیر وی اوّلین آنتولوژی (رابطۀ هستی‌شناسانه) شاعران فارسی‌زبان کشمیر (قرن چهاردهم تا نوزدهم) بود و برندۀ جایزۀ بهترین کتاب فارسی فرهنگستان فرهنگ جامو و کشمیر شد.
جانگ هوی Zhang Hui ایران‌شناسی چینی است که چندین اثر از آثار ادبی شعرای فارسی را به زبان چینی ترجمه کرده‌است. او در کار ترجمه به آثار رودکی، مولانا و سعدی توجّهی ویژه داشته و تسلّط او بر زبان فارسی موجب شده‌است تا بتواند ترجمۀ شعر را که کار بسیار مشکلی است، به‌خوبی انجام دهد.
توماس هاید Thomas Hyde خاورشناس انگلیسی و متخصّص زبان‌های شرقی بود. او جزو اوّلین اروپاییانی بود که به اهمیّت آموزش زبان‌های شرقی پی برد. او تا زمان ویلیام جونز William Jones نامی پُر آوازه داشت.
سمیر مالطی Samir Malti یکی از مترجمان شاهنامۀ فردوسی از زبان فارسی به زبان عربی است. این ترجمه به نثر انجام شده و عمدۀ شهرت سمیر مالطی به انجام این ترجمه مربوط است.
ژاک دوشن‌گیمن Jacques Duchesne-Guillemin شرق‌شناس و ایران‌شناس بلژیکی است که در زمینه‌های متنوعی ازجمله زبان‌های هند و ایرانی، ادبیّات و تاریخ ایران باستان، مطالعات زرتشتی و اوستاشناسی به پژوهش و تحقیق پرداخته‌است. آثار بسیار او در حوزه‌های مختلفِ مربوط به ایران باستان، موجب پیشرفت و ارتقای دانش و بینش در این زمینه‌ها گردید.
مستشرق روسی، متخصص در زبان و ادبیّات شرقی است. وی در مورد علیشیر نوایی مطالعات و تحقیقات عمده‌ای انجام داده است.
1926م. – در قید حیات
رنه ماری ژوزف باسه Bassé René Marie Josephe از خاورشناسان شهیر فرانسوی است. وی متخصّص ادبیّات عرب، زبان و ادبیّات ترکی و فارسی می‌باشد.
آنه ماری شیمل Annemarie Schimmel ایران‌شناس، اسلام‌شناس و مولوی‌شناس آلمانی است. او بارها به شرق و به‌‌خصوص ایران سفر کرد و مطالعات و پژوهش‌های وی موجب شد جهان غرب با چهرۀ بهتر و کامل‌تری از اسلام و مولوی آشنا شود. وی برندۀ جایزۀ سالیانۀ صلح در سال 1995م. شد. این جایزه هر ساله پیش از نمایشگاه بین‌المللی کتاب فرانکفورت Frankfurt Book Fair به اندیشمندان و متفکّران آلمانی اهدا می‌شود.
رحیم رضازادۀ ملک Rahim RezaZadeh malek پژوهشگر تقویم، ادبیّات، تاریخ و فرهنگ معاصر ایران بود. پژوهش‌های وی در عرصۀ تاریخ دوران متأخّر قاجار و جنبش مشروطه، به‌ویژه کتاب او با عنوان چکیدۀ انقلاب حیدرخان عمواوغلی شهرت فراوان دارد.
مولانا شاهین شیرازی Mowlānā Shāhin-i Shirāzi بزرگ‌ترین شاعر فارسی- یهودی (کلیمی) اواسط قرن 14 میلادی ایران است. آثار وی ادبیّاتی را بازتاب می‌دهد که از درونمایه‌های شفاهی و عامّۀ یهودی و غیریهودی ترجمه و الگوبرداری شده‌است.
رابرت بلای Robert Bly زبان‌شناس، شاعر، مترجم، نویسنده، منتقد و اندیشمند آمریکایی است. او با ترجمۀ آثار مولانا و حافظ در سال‌های 1970م. در شناساندن عارفان و شاعران ایرانی به آمریکا و جامعۀ انگلیسی‌زبان به‌طور قابل توجهی تلاش کرد. حافظ‌پژوهی در آمریکا با ترجمۀ گزیدۀ غزل‌های حافظ به‌دستِ رابرت بلای جانِ تازه‌ای گرفت.
