فهمی استرآبادی Fahmi Estarabadi
یکی از شاعران خوب قرن دهم هجری قمری فهمی استرآبادی است. از دیوان فهمی استرآبادی تنها یک نسخه به‌جای مانده‌است.
ادوارد رهاتسِک Edward Rehatsek
شرق‌شناس مجارستانی است که در زمینۀ ترجمۀ انگلیسیِ اشعار شعرای کلاسیک فارسی همچون مولوی و سعدی و برخی آثار فارسی و عربی پیشگام بوده‌است. زمینۀ کاری او زبان، ادبیات و تاریخ ایران بوده و در کنار آن تألیفاتی در حوزه‌های دیگر نیز عرضه کرده‌است. از مهمترین آثار او ترجمۀ بخش‌هایی از مثنوی مولوی می‌باشد که به‌صورت مستقل به انتشار درآمده‌است. گلستان سعدی، بهارستان عبدالرّحمان جامی و روضه الصّفا اثر میرخواند سه ترجمۀ مهم دیگر او هستند.
فیضی فیّاضی Faizi Fayyazi
فیضی فیّاضی از شاعران قرن دهم هجری است. بعضی از منابع، او را از خوشنویسان خط نستعلیق در آن دوران می‌دانند.
سید سعید فیروزآبادی Seyyed Saeed FirouzAbadi
نویسنده، محقّق، مترجم و فرهنگ‌نگار ایرانی است. وی عضو هیئت علمی دانشگاه در رشتۀ زبان و ادبیات آلمانی، ایران‌شناسی و ادبیات تطبیقی است. عمدۀ فعّالیّت‌های او در زمینۀ ادبیات، فلسفه، ادبیات تطبیقی، مطالعات ایران‌شناسی و آموزش زبان آلمانی است.
رزا سارو خانونا کازاریان Rosa Saru Khanuna Kazarian
فارسی‌پژوه و ایران‌شناس اهل ارمنستان است. وی در حوزۀ زبان و ادبیات ایران تخصّص دارد و از آثار شناخته‌شدۀ او این نتیجه به دست می‌آید که تحقیق و مطالعه پیرامون شعرای فارسی‌زبان در دوره‌های مختلف تمرکز ویژۀ مطالعاتی او بوده است. وی آثاری دربارۀ یغمای جندقی، شاعر قرن 12و13 قمری، و ابوشکور بلخی، شاعر قرن 4 قمری، به انتشار درآورده است.
ایتالو پیتسی Italo Pizzi
ایتالو پیتسی Italo Pizzi ایران‌شناس ایتالیایی است که شاهنامۀ فردوسی را به زبان ایتالیایی ترجمه کرده‌است. وی در موضوعاتی همچون زبان و ادبیات فارسی، شاهنامه‌پژوهی، زبان عربی و سانسکریت، ادبیّات تطبیقی و شرق‌شناسی پژوهش کرده‌است. او جزو پیشگامان علم ایران‌شناسی در ایتالیا است و تأثیر غیر قابل انکاری بر جریان مطالعات این حوزه داشته‌است.
محّمد رجب النجّار Mohammad Rajab Al Najjar
محّمد رجب النجّار Mohammad Rajab Al Najjar پژوهشگر و استاد مصری است که صاحب کتاب‌ها و مقالات متعدّد به زبان عربی است. او پژوهش‌هایی نیز برروی شاهنامه داشته‌است.
آنتونیو پالیارو Antonio Pagliaro
آنتونیو پالیارو Antonio Pagliaro زبان‌شناس و متخصّص درزمینۀ مطالعات ایران باستان است. او در حوزه‌هایی نظیر فلسفۀ زبان، متون پهلوی دینی و غیردینی، حقوق و قانون در روزگار ساسانیان پژوهش کرده‌است. تاریخ و فرهنگ ایران باستان نیز مورد توجّه او بوده‌است.
كريستين ون رويمبك Christine van Ruymbeke
استاد فرهنگ و ادب فارسی دانشکده مطالعات خاورمیانه Faculty of Asian and Middle Eastern Studies دانشگاه کمبریج University of Cambridge انگلستان، به واسطه تألیف کتاب علم و شعر در ایران در قرون وسطی: گیاه‌شناسی در خمسه نظامی برنده شانزدهمین دوره جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شد.
1961م. ـ در قید حیات
چارلز جی. پیکرینگ Charles J Pickering
از دانشمندان قرن 19 میلادی در انگلستان است که مقالاتی درباره شاعران ایران نوشته است. (دهخدا، 1373ش.، ج4، 5260؛ رستمی، 1390، 215)
اطلاعاتی به دست نیامد.
آذرتاش آذرنوش Azartash Azarnoosh
نویسنده، مترجم، محقّق، مدیر بخش ادبیّات عرب در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی Center for the Great Islamic Encyclopedia و مصحّح کتاب خریدۀ القصر فی ذکر فضلاء اهل اصفهان نوشتۀ عمادالدّین اصفهانی است.
1937م. – در قید حیات
لنتسلت آلفرد کرنمر بینگ Lancelot Alfred Cranmer Byng
نویسنده و شرق‌شناس و متخصص در حوزه چین‌شناسی که به دلیل علاقه به ادبیات فارسی، برخی از آثار ادبیات فارسی، همچون رباعیات حافظ و گلستان سعدی را به انگلیسی ترجمه کرد.
محمد موسی هنداوی Mohammad Musa Hindawi
از اساتید برجسته ی دانشگاه های مصری در رشته ی ادبیّات فارسی است که با ترجمه ی بوستان سعدی شناخته و برجسته شد؛ وی توانست سعدی را به جهان عرب معرفی نماید.
اطّلاع دقیقی در دست نیست.
چارلز ویلکنز Charles Wilkins
وی از خاورشناسان معروف انگلیسی و متخصّص در هندشناسی و زبان سانسکریت بوده است. او نخستین کسی است که بهاگاواد گیتاBhagavad Gita (مهمترین و اسرارآمیزترین بخش حماسه هندی) را به انگلیسی ترجمه کرد و نیز خالق اوّلین حروف دیواناگری(یا دِوَناگَری یک خط یا دبیره هجانگاری است که به آن ناگاری هم گفته می‌شود و اصلی‌ترین دبیره‌ای است که برای نوشتن زبان‌های هندی، مراتی و نپالی به‌کار می‌رود.) است. وی هم‌چنین به عنوان اوّلین مستشرق اروپایی علاقه‌مند به خواندن کتیبه‌های سانسکریت و بازسازی تاریخ آن به شمار می‌رود.
1749م. – 1836م.
شارل هانری دوفوشه کور Charles Henri de Fouchecour
حافظ شناس، مترجم دیوان حافظ به زبان فرانسوی، شاگرد هانری کربن Henry Corbin و ژیلبر لازار Gilbert Lazard و متخصّص زبان و ادبیّات فارسی بود. او جزء نسل سوّم مرحله ی تکامل ایران شناسی در فرانسه است (متی. کدی،1371، 19).
1925م. – در قید حیات