دیان بوگدانویچ Dejan BogdanovicDejan Bogdanovic
دیان بوگدانویچ Dejan Bogdanovic متخصّص مطالعات ایرانی و ادبیّات فارسی است. وی سندبادنامه را از فارسی به فرانسه ترجمه کردهاست. زمینۀ اصلی تحقیقات وی زبان و ادبیّات فارسی در کشورهای بالکان است.
دیان بوگدانویچ Dejan Bogdanovic متخصّص مطالعات ایرانی و ادبیّات فارسی است. وی سندبادنامه را از فارسی به فرانسه ترجمه کردهاست. زمینۀ اصلی تحقیقات وی زبان و ادبیّات فارسی در کشورهای بالکان است.
ابوالقاسم فردوسی توسی Abul-Qâsem Ferdowsi Tusi سخنسرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان است. او را بزرگترین سرایندهٔ پارسیگو دانستهاند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شدهاست. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبانهای زندۀ جهان ترجمه و ستوده شدهاست. فردوسی را حکیم سخن و حکیم طوس گویند.
غزّالی فیلسوف، متکلّم، فقیه ایرانی و یکی از بزرگترین مردان تصوّف سدۀ پنجم هجری قمری است. غزّالی در دورۀ مجادلات مذهبی به شکل یک متکلّم بزرگ ظهور کرد. ارباب مذاهب عموماً از نیروی بیان و قلم او زبون و ناچیز میماندند؛
عنصری یکی از بزرگترین مدیحهسرایان و قصیدهپردازان شعر فارسی است. او در قرن پنجم و ششم هجری قمری میزیست و از برجستهترین شاعران دربار محمود غزنوی بود که بهدلیل خلق اشعار بیبدیل، عنوان ملکالشّعرایی را از شاه غزنوی دریافت کرد. عنصری در دربار محمود چنان ثروتی جمع کرد که زبانزد شعرای بعد شد. از وی تعدادی قصیده و رباعی و ابیات پراکنده باقی ماندهاست.
عَطّار نیشابوری Attar Neyshaburi شاعر و عارف فارسیزبان ایرانی در قرن ششم و هفتم قمری است. او با علوم مختلفی مانند طب، نجوم، قرآن، حدیث، فقه، تفسیر و کلام آشنایی داشت. عطّار یکی از شاعران ایرانی بلندنام و پرکار ادبیات سترگ فارسی است و آثار او از دیرباز مورد توجّه بسیاری از هنرمندان، پژوهشگران و ایرانشناسان بودهاست.
ابراهيم الدّسوقي شتا Ibrahim Al Dasuqi Sheta نويسنده، پژوهشگر، مترجم و استاد ادبيّات و زبانهاي شرقي در دانشگاه قاهره بود و در زمينۀ زبانهاي تركي و مخصوصاً فارسي فعّاليّت داشت. وي مثنوي مولوي را بهطور كامل به زبان عربی ترجمه كردهاست.
عمر داود پوتا Umar Daudpota ایرانشناس، مترجم و مصحّح پاکستانی است که در زمینۀ زبان و ادبیّات فارسی، عربی و سندی به پژوهش مشغول بودهاست. وی از جمله افراد پرکاری است که تألیف، تصحیح و ترجمۀ آثار متعدّدی را در حوزۀ تاریخ، فرهنگ و ادب فارسی مانند سیاستنامۀ نظامالملک توسی به انجام رسانده و در خصوص زبان سندی و تاریخ آن خطّه هم تحقیقات ارزشمندی عرضه کردهاست.
ابوسعید ابوالخیر (Abusa’id Abolkhayr) عارف و شاعر نامدار قرن 4 و 5 هجری قمری است. از او آثار ارزشمندی با موضوع عرفان و تصوّف به جا ماندهاست. اشعار برجستهای نیز در قالب رباعی و به زبان عربی و فارسی از او باقی مانده که گرچه تعداد آنها اندک است امّا ازجمله نخستین اشعار صوفیانه در ادبیات فارسی برشمرده میشوند.
داریوش شایگان Dariush Shayegan فیلسوف، هندشناس، نویسنده و شاعر ایرانی بود که آثار او به دو زبان فارسی و فرانسه در اختیار علاقهمندان قرار گرفتهاست. وی در شناساندن شاعران ایرانی به سایر تمدّنها بهخصوص فرانسه نقش پررنگی داشتهاست. آنچه امروزه تحت عنوان گفتگوی تمدّنها مورد بحث قرار گرفته و اشاعه یافتهاست، اصطلاحی است که او واضع آن است.
سبک شعر دقیقی همان سبک خراسانی و دارای خصوصیّات شعر قرن چهارم هجری و دوران سامانی است. (شعر او) از جهت موضوع توجّه به طبیعت، وصف محسوسات، تغزّل، مدحِ بدون اغراق، مبالغه و تکلّف است
بیشتر شهرتِ خواجه عبدالله انصاری به سببِ مناجاتهای عارفانه و فعّالیّت در زمینۀ تصوّف اسلامی است. او از مشایخ بزرگ تصوّف در قرن 5ق. به شمار می آید
بیدل شاعر پارسی گو هند و صوفی است و دوران حیات وی مصادف با انحطاط امپراطوری مغول در هندوستان است. او را باید نمایندۀ تمام عیار اسلوب هندی به شمار آوریم. (شفیعی کدکنی، 1371، 15)
بابا فغانی از مطرح ترین شاعران مکتب وقوع است و اکثر تذکره نویسان متوجّه سبک تازۀ او در شعر شدهاند. او به سبب همین سبک تازه مورد پسند شاعران خراسان قرار نگرفت و به ناچار سالها در آذربایجان به سر برد. شعر او را میتوان واسطۀ شعر حافظ و سبک هندی دانست
عمدۀ آوازۀ بابا طاهر مرهون دوبیتی های عوام فهم و خواص پسند اوست.
ماگالی آریویچ تودوآ Magali Areevich Todua ایرانشناس گرجستانی است که در زمینههایی همچون ترجمه و تصحیح متون ادبیِ کهن و معاصر فارسی، شاهنامهپژوهی و پژوهش در فرهنگ و ادب ایران به تحقیق مشغول بودهاست. تحقیقات وی درمورد شاهنامه و تصحیح کتابهای مهمّی چون ویس و رامین و خسرو و شیرین از مهمترین آثار وی در حوزۀ ادبیّات و زبان فارسی ایران میباشد.