اگنس کورن Agnes Korn
استاد مرکز تحقیقات علمی در حوزههای زبانشناسی تاریخی، زبانشناسی تطبیقی و نوعشناسی زبانها، رابطه زبانهای ایرانی، دستور زبان تاریخی فارسی، شرح و مستندات زبانهای اقلیت ایرانی به ویژه بلوچی و باشکاردیBashkardi است.
کوجی کامیوکا Koji Kamioka
زبانشناس ژاپنی، استاد دانشگاه و محقق زبان لارستانی و خنجی(زبانهایی مربوط به منطقه هرمزگان در ایران) بود. وی همچنین پژوهشهایی درباره عصر ساسانیان دارد.
یولیوس هاینریش پترمان Julius Heinrich Petermann
از خاورشناسان معروف آلمانی و متخصّص نسخههای خطّی، زبانشناسی و به خصوص زبانهای ارمنی بود. گزارش سفرهای خود در خاورمیانه، از جمله اقامت در الشیوخ را در مجلّة سفرهای شرقی Reisen im orient منتشر کرد.
1801 م./ 1876 م.
چارلز جی. پیکرینگ Charles J Pickering
از دانشمندان قرن 19 میلادی در انگلستان است که مقالاتی درباره شاعران ایران نوشته است. (دهخدا، 1373ش.، ج4، 5260؛ رستمی، 1390، 215)
اطلاعاتی به دست نیامد.
آذرتاش آذرنوش Azartash Azarnoosh
نویسنده، مترجم، محقّق، مدیر بخش ادبیّات عرب در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی Center for the Great Islamic Encyclopedia و مصحّح کتاب خریدۀ القصر فی ذکر فضلاء اهل اصفهان نوشتۀ عمادالدّین اصفهانی است.
1937م. – در قید حیات
دیوید نیل مکنزی David Neil MacKenzie
ایرانشناس و زبانشناس برجسته انگلیسی و متخصص در زبانهای میانه و مدرن ایرانی است.
لنتسلت آلفرد کرنمر بینگ Lancelot Alfred Cranmer Byng
نویسنده و شرقشناس و متخصص در حوزه چینشناسی که به دلیل علاقه به ادبیات فارسی، برخی از آثار ادبیات فارسی، همچون رباعیات حافظ و گلستان سعدی را به انگلیسی ترجمه کرد.
ولفرام کلایس Wolfram Kleiss
ولفرام کلایس Wolfram Kleiss باستانشناس و ایرانشناس آلمانی بود که از سال 1971م. تا 1995م. مدیریت مؤسّسۀ باستانشناسی آلمان (DAI) Deutschen Archäologischen Instituts را بهعهده داشت. او نقش مؤثری در بازشناسی فرهنگ و تمدّن ایران داشت. کلایس تألیفات بسیاری دربارۀ معماری و شهرسازی ایران دارد که از سال 1960م. تا اوایل 2010م. بهچاپ رساندهاست.
محمد موسی هنداوی Mohammad Musa Hindawi
از اساتید برجسته ی دانشگاه های مصری در رشته ی ادبیّات فارسی است که با ترجمه ی بوستان سعدی شناخته و برجسته شد؛ وی توانست سعدی را به جهان عرب معرفی نماید.
اطّلاع دقیقی در دست نیست.
چارلز ویلکنز Charles Wilkins
وی از خاورشناسان معروف انگلیسی و متخصّص در هندشناسی و زبان سانسکریت بوده است. او نخستین کسی است که بهاگاواد گیتاBhagavad Gita (مهمترین و اسرارآمیزترین بخش حماسه هندی) را به انگلیسی ترجمه کرد و نیز خالق اوّلین حروف دیواناگری(یا دِوَناگَری یک خط یا دبیره هجانگاری است که به آن ناگاری هم گفته میشود و اصلیترین دبیرهای است که برای نوشتن زبانهای هندی، مراتی و نپالی بهکار میرود.) است. وی همچنین به عنوان اوّلین مستشرق اروپایی علاقهمند به خواندن کتیبههای سانسکریت و بازسازی تاریخ آن به شمار میرود.
1749م. – 1836م.
کارل کریستیان ارنست بتسولد Carl Christian Ernst Bezold
شرقشناس، استاد فیلسوف شرقی و مدیر سمینار شرقی در دانشگاه هایدلبرگ Heidelberg University بوده است. او کتیبۀ بزرگ داریوش بر صخرۀ بیستون را ترجمه و ویرایش کرده است. شهرت او در زبان های باستانی اکدی Akkadian است.
1859- 1922 م.
شارل هانری دوفوشه کور Charles Henri de Fouchecour
حافظ شناس، مترجم دیوان حافظ به زبان فرانسوی، شاگرد هانری کربن Henry Corbin و ژیلبر لازار Gilbert Lazard و متخصّص زبان و ادبیّات فارسی بود. او جزء نسل سوّم مرحله ی تکامل ایران شناسی در فرانسه است (متی. کدی،1371، 19).
1925م. – در قید حیات
یغمای جندقی Yaghma Jandaghi
یغمای جندقی (Yaghma Jandaghi) از شعرایی است که در استحکام کلام و قدرت بیان، بیمانند بود و هزلیّات او نیز در نوع خود کمنظیر است. یغما نسبتبه روزگار خود مرد روشنفکری است. او بینش روشنی دارد و در محیط خود خفه نشده و به تماشای حوادث ننشسته است.
وقوعی نیشابوری
وقوعی نیشابوری از خوشنویسان دوران صفویّه و از شاعران مکتب بازگشت ادبی بود. در جوانی در بیشتر فنون مخصوصاً تاریخ و ادب و خط مهارت یافت. وی نویسندۀ کتاب مجامعالأخبار است.
وصال شیرازی Vesal shirazi
میرزا محمّد شفیع وصال شیرازی Vesal shirazi از شعرا، ادیبان و خوشنویسان معروف شیرازی در سدۀ سیزدهم هجری (اوایل دورۀ قاجار) و ملقّب به میرزاکوچک بود. دیوان اشعار او نزدیک به سی هزار بیت دارد. وصال در مرثیهسرایی بسیار توانمند بود.