داریوش شایگان Dariush Shayegan فیلسوف، هندشناس، نویسنده و شاعر ایرانی بود که آثار او به دو زبان فارسی و فرانسه در اختیار علاقهمندان قرار گرفتهاست. وی در شناساندن شاعران ایرانی به سایر تمدّنها بهخصوص فرانسه نقش پررنگی داشتهاست. آنچه امروزه تحت عنوان گفتگوی تمدّنها مورد بحث قرار گرفته و اشاعه یافتهاست، اصطلاحی است که او واضع آن است.
سبک شعر دقیقی همان سبک خراسانی و دارای خصوصیّات شعر قرن چهارم هجری و دوران سامانی است. (شعر او) از جهت موضوع توجّه به طبیعت، وصف محسوسات، تغزّل، مدحِ بدون اغراق، مبالغه و تکلّف است
بیشتر شهرتِ خواجه عبدالله انصاری به سببِ مناجاتهای عارفانه و فعّالیّت در زمینۀ تصوّف اسلامی است. او از مشایخ بزرگ تصوّف در قرن 5ق. به شمار می آید
بیدل شاعر پارسی گو هند و صوفی است و دوران حیات وی مصادف با انحطاط امپراطوری مغول در هندوستان است. او را باید نمایندۀ تمام عیار اسلوب هندی به شمار آوریم. (شفیعی کدکنی، 1371، 15)
بابا فغانی از مطرح ترین شاعران مکتب وقوع است و اکثر تذکره نویسان متوجّه سبک تازۀ او در شعر شدهاند. او به سبب همین سبک تازه مورد پسند شاعران خراسان قرار نگرفت و به ناچار سالها در آذربایجان به سر برد. شعر او را میتوان واسطۀ شعر حافظ و سبک هندی دانست
عمدۀ آوازۀ بابا طاهر مرهون دوبیتی های عوام فهم و خواص پسند اوست.
ماگالی آریویچ تودوآ Magali Areevich Todua ایرانشناس گرجستانی است که در زمینههایی همچون ترجمه و تصحیح متون ادبیِ کهن و معاصر فارسی، شاهنامهپژوهی و پژوهش در فرهنگ و ادب ایران به تحقیق مشغول بودهاست. تحقیقات وی درمورد شاهنامه و تصحیح کتابهای مهمّی چون ویس و رامین و خسرو و شیرین از مهمترین آثار وی در حوزۀ ادبیّات و زبان فارسی ایران میباشد.
ایرج جهانگیر سهرابجی تاراپوروالا Irach Jehangir Sorabji Taraporewala ایرانشناس و از پارسیان هندوستان است که مطالعه و پژوهش در حوزۀ تاریخ، فرهنگ و تمدّن ایران باستان، زبانشناسی، دین زرتشتی و اوستاشناسی را در کارنامۀ علمیِ خود دارد. آثار وی پیرامون زرتشت و پیام او و نیز ترجمهاش از گاتهای زرتشت، وی را به متخصّصی توانا در این عرصهها تبدیل کردهاست.
اهلی شیرازی Ahli Shirazi از شاعران نامی اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری قمری است.
اوحدالدّین کرمانی Auhadudin Kirmani از صوفیان و رباعیگویان مشهور ایران در سدۀ ششم و هفتم هجری قمری میباشد.
اسدی طوسی Asadi Tusi از حماسهسرایان و لغتنویسان قرن پنجم هجری قمری است.
مورّخ و باستانشناس آلمانی، استادیار جغرافیای تاریخی دانشگاه برلین University of Berlin است که کشفیات مهمّی در تخت جمشید و پاسارگاد داشته و بیش از 190 کتاب درزمینۀ تاریخ ایران و سرزمینهای اطراف آن تهیّه کردهاست.
او مترجم اشعار شاعران فارسی زبانی همچون جامی، عطّار و خیّام به زبان انگلیسی است و پیش از او کسی همۀ رباعیّات خیّام را ترجمه نکردهاست. آثار او یک ترجمۀ صرف نیست و به نوعی وی به بازآفرینی آثار ادبی دست زدهاست. ترجمۀ فیتز جرالد موجب شهرت جهانی خیّام شد.
ایرانشناس اهل چکسلواکی است که درزمینۀ مطالعات ایرانشناسی و زبانهای شرقی نظیر فارسی و عربی به پژوهش و تحقیق پرداختهاست. از حوزههای تحقیقیِ مرتبط با ایرانشناسی وی میتوان به ترجمه، تصحیح و تعلیقنویسی بر کتب تاریخی و ادبی مخصوصاً دورۀ تیموری اشاره کرد. تصحیح کتاب ظفرنامۀ شامی از برجستهترین آثار وی محسوب میشود.
وی حافظشناس و ایرانشناس انگلیسی بود. او غزلیّات حافظ را بدون توجّه به متن اصلی باز سرود. بریجز گاه اشعارش را با امضای مستعار داریوش منتشر میکرد. وی دفتر کوچکی با عنوان غزلها و ابیاتی چند از حافظ منتشر کرد.
