دنیل پارتی Daniel Parthey
سفرنامهنویس آلمانی است که از سوی شرکت هند شرقی به شهرهای مختلفی از جمله بندرعبّاس و بخشهایی از ایران سفر کرد و در بازگشت شرح مصوّری از سفرهایش به رشتۀ تحریر درآورد.
دسته ای اصلی ایرانشناسان
پاول هورن Paul Horn
وی از خاورشناسان آلمانی معاصر دوران سلطنت قاجاریه است. او متخصّص در زبان و ادبیّات فارسی، ترکی عثمانی، تاریخ سیاسی ایران در دوران اسلامی و کتیبهشناسی بودهاست.
اوژن بورنوف Eugene Burnouf
دانشمند زبانشناس و خاورشناس فرانسوی و متخصّص زبان سانسکریت بود. او با کمک این زبان توانست زبان زند را بخواند. از کارهای مهم وی تفسیر یسنا بین سالهای 1833م. تا 1835م. بود. بورنوف سهمی اساسی در خواندن پهلوی و اوستا در سال 1829م. داشت. حضور علمی بورنوف هم در اروپا و هم نزد پارسیان هند موثّر بود.
آشیکاگا آتسوئوجی Atsu Uji Ashikaga
ایرانشناس نامدار ژاپنی و استاد زبانشناسی باستانی، مطالعات ایرانی، متخصّص فرهنگ ایران پیش از اسلام و زبانهای پهلوی و سنسکریت بود. وی همچنین از پیشگامان تحقیقات ایرانی در ژاپن بود.
آتسو آشی کاگا Atsuuji Ashikaga
استاد و خاورشناس ژاپنی و از دلبستگان فرهنگ ایران و زبانهای ایرانی بود. وی با علاقهمندی به تاریخ و فرهنگ و تمدّن ایران، شاگردان بسیاری را در رشتۀ زبانهای ایرانی تربیت کرد.
آدرین لئون نیکلا بارتلمی
او رایزن فرانسه در مشرقزمین بود و اثر ارزشمندی دربارۀ زبان پهلوی دارد.
یرژی بچکا Jiri Becka
رئیس کتابخانه و پژوهشگر انستیتوی شرقشناسی آکادمی علوم چکسلواکی Czechoslovak Academy of Sciences و مترجم بسیاری از سرودهها و نوشتههای عبید زاکانی، جلال الدّین رومی و… از زبانهای فارسی، تاجیکی و افغانی است.
ایلیا گرشویچIlya Gershevitch
ایرانشناس روستبارِ انگلیسی که در حوزههایی نظیر زبانشناسی، فرهنگ و دینهای ایران باستان به تحقیق و پژوهش مشغول بودهاست. تخصّص اصلی گرشویچ زبانشناسی زبانهای ایرانی مانند سغدی، اوستایی، عیلامی و مانند آن است که وی را به چهرهای شاخص و پیشگام در این زمینه تبدیل کردهاست.
ژان اوتر Jean Otter
ژان اوتر Jean Otter استاد زبان عربی در پاریس و فرستادۀ ویژۀ دربار لویی پانزدهم Louis XV به ترکیه و ایران بود که نزدیک نه سال از عمر خود را در کشورهای نامبرده سپری کرد. سفرنامۀ او مطالب سودمندی را در ارتباط با دوران سلطنت نادرشاه و اوضاع ایران معاصر آن زمان دربر دارد.
خالد محیی الدین البرادعی
ترجمۀ ارزشمندی از شاهنامه تهیّه کردهاست و این اصلیترین دلیل شهرت وی است.
لورنس پائول الول ساتن Laurence Paul Elwell-Sutton
ایرانشناس انگلیسی و دانش آموختۀایران دورۀ اسلامی و دورۀ مدرن است. او از اعضای پا بر جای موسّسۀ مطالعات خاورمیانهای بریتانیا و عضو شورای بخش فارسی این موسّسه است.
ادوارد گرانویل براون Edward Granville Browne
یکی از ایرانشناسان مشهور انگلیسی در اواخر قرن نوزدهم میلادی است که مدّتی را با عشق و علاقه در میان ایرانیان گذراند و مطالعات زیادی را بهصورت کتابهای ارزنده در تاریخ ادبیّات ایران به جهان ارائه داد. معروفترین اثر او تاریخ ادبیّات ایران است که یکی از مهمترین منابع دانشگاهی در رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی است.
یس پتر آسموسن Jes Peter Asmussen
یرانشناس و زبانشناس دانمارکی معاصر بودهاست. متخصّص ادیان باستانی ایران بهخصوص آیین مانی و تاریخ و ادبیّات فارسی و عربی است. وی مشاور و متخصّص زبانهای ایرانی قبل از اسلام بود و منتخبی از آثار نویسندگان و شعرای معاصر ایران به زبان دانمارکی ترجمه کرد و منتشر ساخت.
توماس دبلیو لنتز Thomas W. Lentz
تاریخشناس و مجموعهدار هنری آمریکایی است که در زمینۀ هنر اسلامی و نقّاشیهای اسلامی بهویژه نقّاشیهای ایرانی، تحقیقاتی انجام دادهاست.
ت. ن. پاخالینا Т. N. Pakhalina
دانشمند و زبانشناس روسی که در زبانهای پامیری (شغنانی-روشانی، سریکلی، یزغلامی، اشکاشمی- سنگلیچی، واخانی و منجابی) پژوهش کردهاست و کتاب معروف او در زبان روسی با عنوان زبانهای پامیری چاپ شدهاست.